Την Ελλάδα κυβερνά μια διεφθαρμένη κλίκα

Το να σε συλλαμβάνουν 50 άντρες της Κρατικής Ασφάλειας,του ειδικού τμήματος της ελληνικής Αστυνομίας που έχει την ευθύνη για την προστασία του Πολιτεύματος, είναι αναμφίβολα μία εμπειρία. Το να σε αγκαλιάζουν και να σε φιλάνε όμως αυτοί οι οποίοι ήρθαν για να σε συλλάβουν, δηλώνοντας πως είναι μαζί σου, είναι μια έκπληξη.Όταν ως ερευνητική ομάδα του περιοδικού HOT DOC, πήραμε την απόφαση να δώσουμε στη δημοσιότητα τα ονόματα της «Λίστας Λαγκάρντ», ξέραμε πως αρχίζει μια περιπέτεια. Η λίστα αυτή η οποία είχε παραδοθεί από τον υπάλληλο της Ελβετικής Τράπεζας HSBC, στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ, περιείχε τα ονόματα χιλιάδων καταθετών, για την πλειοψηφία των οποίων ήταν εμφανές πως τα έσοδα δεν ήταν φορολογημένα ή νόμιμα.

Με τη λίστα αυτή, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Γερμανία, κατάφεραν να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες και να εξασφαλίσουν έσοδα. Όχι όμως η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, -ο οποίος προφασιζόταν ότι αναζητά εναγωνίως χρήματα για την ελληνική κρίση- πήρε τη λίστα, έκανε ένα αντίγραφο σε CD το οποίο όμως κάπου παράπεσε και δεν αξιοποιήθηκε. Συμπεριφέρθηκε περίπου σε αυτό το CD-ντοκουμέντο όπως σε όλα τα μουσικά CD στο σπίτι του. Στη συνέχεια αυτή η λίστα πέρασε σε μερικούς κρατικούς υπαλλήλους και τον επόμενο υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος την πήρε σε μορφή usb, αλλά δεν θυμήθηκε και αυτός τι ακριβώς την έκανε. Όλα αυτά δεν είναι σενάρια κωμωδίας αλλά όσα κατέθεσαν επισήμως στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Τρεις κυβερνήσεις και δύο υπουργοί, χρησιμοποίησαν διάφορα νομικά επιχειρήματα, όπως το ότι η λίστα είχε αποκτηθεί παράνομα άρα δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για να μην κάνουν καμία έρευνα για την φοροδιαφυγή.Η λίστα βεβαίως ήταν νόμιμη και παραχωρήθηκε επισήμως από τις γαλλικές αρχές στην Ελλάδα. Επί δύο χρόνια έμεινε στα συρτάρια ή τα παντελόνια των Υπουργών και η ύπαρξή της, χρησιμοποιήθηκε για οικονομικούς και πολιτικούς εκβιασμούς.

Όταν τη δημοσιεύσαμε, δεν κάναμε μόνο το δημοσιογραφικά σωστό, να αποκαλύπτουμε δηλαδή αυτό που οι άλλοι ήθελαν να κρύψουν, αλλά και το ηθικά σωστό. Απαλλάξαμε την πολιτική ζωή από το νοσηρό κλίμα που είχε δημιουργήσει η υπόθεση της λίστας και ζητάγαμε από την ελληνική κυβέρνηση να αλλάξει την άδικη εικόνα που παρουσιάζει η Ελλάδα: από την μία άνθρωποι να τρώνε από τα σκουπίδια και από την άλλη, όσοι δεν πληρώνουν για την κρίση να συνεχίζουν να έχουν την ασυλία από τους πολιτικούς τους προστάτες. Η αποκάλυψη της λίστας δεν ενόχλησε γιατί παρουσίαζε «προσωπικά δεδομένα» (μία ακόμη νομική εφεύρεση) αλλά γιατί εμφάνιζε την πραγματικότητα. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα και οι άνθρωποι του, εκδότες, επιχειρηματίες, φίλοι υπουργών, οι κυρίαρχοι των ελληνικών ΜΜΕ και τραπεζίτες ήταν μέσα στη λίστα.

Αυτός ήταν και ο λόγος που οι αστυνομικοί που ήρθαν να με συλλάβουν, δήλωσαν την συμπαράστασή τους. Ως κομμάτι της κοινωνίας που υποφέρει, ζουν αυτή την αντίθεση αλλά και την υποκρισία αυτών που εξουσιάζουν. Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν εμφανίζονται αντιπαθητικές και αντιλαϊκές επειδή παίρνουν μέτρα λιτότητας μόνο, αλλά γιατί χρησιμοποιούν την κρίση για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Στο εξωτερικό έχει δημιουργηθεί η εικόνα ενός τεμπέλη Έλληνα που πίνει ούζο και χορεύει συρτάκι χωρίς να νοιάζεται για το μέλλον. Ναι, παρασιτικά φαινόμενα υπάρχουν στην Ελλάδα όπως και σε όλες τις χώρες. Μην ξεχνάμε πως η διαφθορά στην Ελλάδα είχε καθηγητές από την Γερμανία. Μια σειρά από εταιρείες τεχνολογίας και εξοπλισμών, που χρημάτισαν έλληνες υπουργούς και κρατικούς λειτουργούς για να πουλήσουν ακριβά προϊόντα. Αυτοί οι υπουργοί κυβερνούν ακόμη. Εμφανίζεται η βολική εικόνα ενός διεφθαρμένου λαού, γενικά και αόριστα, για να κρυφτεί μια συγκεκριμένη αλήθεια. Διεφθαρμένος είναι ο πυρήνας της εξουσίας.
Η Ελλάδα κυβερνιέται από μια κλειστή ελίτ εξουσίας που αποτελείται από συγκεκριμένους επιχειρηματίες που ευνοούνται και παρανομούν, από πολιτικούς που τους ευνοούν και τους νομιμοποιούν και από δημοσιογράφους που αντί να πουν την αλήθεια την αποκρύπτουν. Η σύλληψή μου και η δίκη μου μεταδόθηκε από όλα τα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο. Όχι όμως από τα ελληνικά. Δεκάδες συνάδελφοι με έπαιρναν τηλέφωνο για να μου δηλώσουν ότι έχω δίκιο, αλλά κανένας δεν το έγραψε στο Μέσο που δούλευε. Πώς να το γράψει; Οι ιδιοκτήτες είναι στην λίστα Λαγκάρντ.

Κάθε μέρα στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται πάνω από τον γκρεμό, ψηφίζουν νόμους για τα συμφέροντα των δικών τους ανθρώπων. Των ανθρώπων που βρίσκονται σε δεκάδες λίστες «Λαγκάρντ». Στη συνέχεια ψηφίζουν άλλους νόμους για να αυτοαμνηστεύονται, να μην πάνε οι ίδιοι φυλακή. Παράνομα Mall των οποίων οι ιδιοκτήτες αντιμετώπιζαν δίκες νομιμοποιήθηκαν σε μία νύχτα με νόμο. Ο Βενιζέλος ο οποίος επέβαλε χαράτσι στα ακίνητα έκανε νόμο για να απαλλάξει από αυτό, τους μοναδικούς που μπορούν να το πληρώσουν, τους πλούσιους. Άλλαξε πέντε λέξεις στον Ποινικό Κώδικα και γλύτωσε από τη φυλακή 700 επώνυμους της εκλογικής του περιφέρειας. Στην Ελλάδα όπου δεν λειτουργεί ούτε περίπτερο χωρίς άδεια, τα τηλεοπτικά κανάλια λειτουργούν με άδειες που ανανεώνονται κάθε χρόνο, μαζί βέβαια με το σύστημα πολιτικών αλληλοεκβιασμών και ομηρίας μεταξύ καναλαρχών και κυβέρνησης.

Κάθε μέρα θεσμοθετούν τη διαφθορά με νόμους, εξυπηρετούν τους δικούς τους ανθρώπους, αλλά στο εξωτερικό μιλάνε για τη διαφθορά του ταβερνιάρη που δεν κόβει απόδειξη. Όταν αποκαλύπτονται καταφεύγουν στην τακτική της ισχύος. Τα ΜΜΕ που ανήκουν στους ευεργετηθέντες, αποσιωπούν τα πάντα.

Κατά τη διάρκεια της νομικής εξέλιξης της δικής μου υπόθεσης, υπήρξε ένα συμπέρασμα που μου ήταν δύσκολο να το αποδεχθώ. Οι έλληνες, άκουγαν ξένα Μέσα Ενημέρωσης, το BBC και την Ντόιτσε Βέλλε, για να ενημερωθούν τι γίνεται με έναν έλληνα δημοσιογράφο στη χώρα τους. Δυστυχώς αυτό είχε ξανασυμβεί σε μια άσχημη πολιτική περίοδο. Αυτή της ελληνικής χούντας.

[Απόσπασμα άρθρου του Κώστα Βαξεβάνη που δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT στις 29 Νοεμβρίου]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr απο εδώ 

Αρπάζουν ό,τι βρουν απ’ όποιον μπορούν…

Μια οικογένεια διαθέτει ένα φούρνο όπου παρασκευάζεται και πωλείται ψωμί. Ο πατέρας φούρναρης διευθύνει την επιχείρηση όπου εργάζονται ζυμωτές, ψήστες και πωλητές καρβελιών.

Αν κάθε μέρα στο ταμείο μπαίνουν π.χ. 1.000 ευρώ, το μήνα θα έχει έσοδα περί τις 30.000 ευρώ.

Με αυτά ο φούρναρης αγοράζει αλεύρι, μαγιές, αλάτι, ζάχαρη και κάθε μήνα πληρώνει το νερό, το ηλεκτρικό και τους εργαζόμενους.

Αν για όλα τα έξοδα λειτουργίας της επιχείρησης χρειάζονται 28.000 ευρώ, του μένουν και 2.000 για να ζήσει η οικογένεια. Η οικογένεια αποτελείται από τους παππούδες, τη σύζυγο που ασχολείται με τα οικιακά, τα τέσσερα παιδιά εκ των οποίων τα δυο είναι φοιτητές και τα δυο αργόσχολοι και δυο αδερφές άγαμες θυγατέρες...

Ως είθισται στην Ελλάδα τα περισσότερα μέλη της οικογένειας διαθέτουν αριστερές πεποιθήσεις, περί εργατική εκμετάλλευση και της συνήθους σε αυτές τις περιπτώσεις αποστροφής στο ζύμωμα, το εμπόριο καρβελιών και θεωρητικώς στο κέρδος.

Παράλληλα, κρίνοντας πως 2.000 ευρώ δεν επαρκούν για να διαβιεί η οικογένεια απαιτούν την αύξηση των δαπανών σε 5.000 ευρώ το μήνα...

Αν ο φούρναρης αντί για 2.000 ευρώ το μήνα αρχίζει να κρατά 5.000 ευρώ από τον κύκλο του χρήματος του φούρνου, θα αναγκαστεί να αγοράζει λιγότερα άλευρα, να απολύσει παραγωγικούς υπαλλήλους κλπ. Με τον τρόπο αυτό θα έχει λιγότερες πωλήσεις και αν συνεχίσει να λαμβάνει 5.000 από το ταμείο, το σπιράλ της μείωσης των προμηθειών θα συνεχιστεί μέχρι εκμηδενισμού της επιχείρησης και εξαθλίωσης εργαζομένων και οικογενείας.

Αν αντί για 5.000 ευρώ το μήνα για τα έξοδα του σπιτιού αρχίζει να παίρνει 3.000 ευρώ, απλά επιβραδύνει την πτώση.

Όταν λόγω, της κακή διαχείρισης και υπεράντλησης ο τζίρος από 30.000 που είναι οι δυνατότητες έχει πέσει στις 15.000, το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να μειώσει τις προμήθειες και το κόστος λειτουργίας της επιχείρησης, αλλά και τις απολήψεις για τα έξοδα της οικογένειας...

Αναδιάρθρωση το λέμε αυτό...

Στοιχειωδώς σοβαρός αν είναι ο φούρναρης θα επιβάλει στα δυο τέκνα και όσα μέλη της οικογένειας μπορούν να εργαστούν να πιάσουν δουλειά στην επιχείρηση και να αφήσουν τα «οικιακά». Έτσι στην επιχείρηση θα μειωθεί το κόστος λειτουργίας αλλά θα αυξηθούν οι εισροές στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Αν ο φούρναρης της ιστορίας είναι η κυβέρνηση μείωσε μεν με οριζόντιες περικοπές τις 5.000 στις 3.000 αλλά στην επιχείρηση ο κύκλος εργασιών συνεχίζει να μειώνεται και από τις 30.000 έχει πέσει στις 10.000, ενώ δεν έχει μεταφέρει τους αργόσχολους καταναλωτές σε παραγωγικές θέσεις στο φούρνο...

Το νέο φορολογικό συνεχίζει να μεταφέρει πόρους από το φούρνο στην πολυπληθή οικογένεια. Η κατάρρευση του φούρνου και της οικογένειας είναι θέμα χρόνου.

Πηγή:www.capital.gr εδω http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1681514

Οι Γερμανοί βάζουν στο "τραπέζι" τα κοιτάσματα φυσικού αερίου

Του Ηλία Γ. Μπέλλου


Την πιο επίσημη μέχρι στιγμής συζήτηση στις διεθνείς αγορές για τα αποθέματα υδρογονανθράκων που ενέχεται να ελέγχει η Ελλάδα ανοίγει η Deutsche Bank, η οποία υπό την επιφύλαξη ότι οι διαθέσιμες γεωλογικές μελέτες θα αποδειχθούν αληθινές, αποτιμά τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αέριου νοτίως της Κρήτης στα 427 δισεκατομμύρια ευρώ, μιλά για καθαρό όφελος για το δημόσιο της τάξης των 214 δισ. ευρώ -ή 107% του σημερινού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος- και εξετάζει τους «κανόνες εμπλοκής» των ξένων επενδυτών στην εκμετάλλευσή τους.

Η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα επισημαίνει πως τα αποτελέσματα των σεισμολογικών ερευνών που έχουν ξεκινήσει αναμένονται στα μέσα του 2013 και εάν ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες γεωλογικές εκτιμήσεις, μελέτες και αναγωγές Ελλήνων και ξένων επιστημόνων τότε η αξία τους προσεγγίζει πράγματι τα 430 δισ. ευρώ.

Με δεδομένο ότι ως γενικός κανόνας το 25% εξ αυτών προορίζεται για το κόστος εξόρυξης και διάθεσης και άλλο 25% είναι το περιθώριο κέρδους των εταιρειών που θα αναλάβουν τις δραστηριότητες αυτές, υπολογίζει πως το 50% ήτοι περί τα 214 δια. ευρώ αποτελούν το καθαρό όφελος για τα δημόσια ταμεία.

Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 107% του ΑΕΠ και αναμένεται να αρχίσει να εισρέει κοντά στην χρονική στιγμή που έχει τεθεί ο στόχος για την μείωση του χρέους ως ποσοστό επί του ΑΕΠ προς τα επίπεδα του 120%, δηλαδή περί το 2020. Και αυτό διότι όπως επισημαίνει συνήθως χρειάζονται 8 με 10 έτη για να αρχίσει η εμπορική εκμετάλλευση να παράγει χρηματοροές.

Η Deutsche Bank -που διατηρεί σαφέστατα απόσταση από την ακρίβεια των εκτιμήσεων για τα κοιτάσματα εωσότου όπως αναφέρει ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών- προχωρά ούτως ή άλλως στην αποτίμηση της σημασίας τους σε σχέση με την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αλλά και την διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας.

Αναφορικά με τη βιωσιμότητα εκτιμά πως για την ώρα δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι βελτιώνεται αλλά αυτό αλλάζει σαφέστατα από την ώρα που τα κοιτάσματα θα αποδειχθούν και ακόμα περισσότερο από την χρονική στιγμή που θα μπουν στην παραγωγή οπότε και θα κάνουν πολύ πιο διαχειρίσιμα τα δανειακά βάρη.

Για το πολιτικό κλίμα και τις επιπτώσεις που θα έχει η ανάδειξη της Ελλάδας στην 15η μεγαλύτερη κάτοχο κοιτασμάτων φυσικού αέριου στον κόσμο -εάν οι παραπάνω εκτιμήσεις αποδειχθούν κοντα στην πραγματικότητα- αναφέρει πως μπορεί να ενθαρρύνει φυγόκεντρες από την ευρωπαϊκή προοπτική προσεγγίσεις (σ.σ.: «go it alone strategies»).

Με το φυσικό αέριο όμως και τους υδρογονάνθρακες εν γένει να διαπραγματεύονται στις διεθνείς αγορές σε δολάρια και τις εταιρείες ερευνών πετρελαίου και αερίου «συνηθισμένες να λειτουργούν σε καθεστώτα που χαρακτηρίζονται από αυξημένη πολιτική αβεβαιότητα» κρίνει περιορισμένο το επενδυτικό ρίσκο.

Προσθέτει δε πως η αποκλιμάκωση του εργατικού κόστους και οι καθοδικές πιέσεις και σε άλλα κόστη στην ελληνική οικονομία ενδέχεται να προσφέρουν βελτιωμένα λειτουργικά περιθώρια στις εταιρείες που θα αποφασίσουν να επενδύσουν.

Η ύπαρξη καθαρού φορολογικού πλαισίου θεωρείται επίσης ως αναγκαία προϋπόθεση για την προσέλκυση των μεγάλων εταιρειών όπως και ο τρόπος που εγγράφονται λογιστικά οι αποσβέσεις των επενδύσεων. Επισημαίνεται όμως πως η τελευταία νομοθετική ρύθμιση για τους υδρογονάνθρακες είναι πρόσφατη και έλαβε χώρα το 2011.
Ως ρίσκο αντιμετωπίζεται πάντως η προοπτική ενός ατυχήματος που θα οδηγούσε σε redenomination στην Ελλάδα (μια "πολιτικά ορθή" διατύπωση για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ) αφού όπως αναφέρει η χρηματοδότηση για τόσο μεγάλα project αναγκαστικά θα προέλθει από πηγές εκτός Ελλάδας . Και σε αυτή την περίπτωση όμως θεωρεί πως η διαχείριση του ρίσκου έιναι εφικτή όπως για παράδειγμα με ασφαλιστήρια συμβόλαια.

Πέραν όλων αυτών η Ελλάδα όντας μία από τις ευρωπαϊκές οικονομίες με τους μεγαλύτερους λογαριασμούς εισαγωγών ενέργειας, αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου θα μπορούσαν να είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την Ελλάδα αφού το2011, οι εισαγωγές ενέργειας (συνολικά, δηλαδή, τα ορυκτά καύσιμα, τα λιπαντικά και τα συναφή προϊόντα) ανήλθαν στα 11 δισ. ευρώ ή κοντά στο 5% του ΑΕΠ, προσθέτει.

Η γερμανική τράπεζα κάνει δε και ειδική μνεία στο γεγονός ότι οι γεωλόγοι εμπειρογνώμονες αναφέρουν την ύπαρξη και σημαντικών αποθεμάτων πετρελαίου στην Ελλάδα επιπροσθέτως αυτών του φυσικού αέριου. Διευκρινίζεται ότι οι υπολογισμοί της τράπεζας αφορούν μόνον τα υποθαλάσσια κοιτάσματα των υποθαλάσσιων εκτάσεων νοτίως της Κρήτης και όχι και αυτών του Ιονίου ή και του Αιγαίου.

Η Deutsche προχωρά όμως παρακάτω και αντλώντας πρακτικές από παραδείγματα στην ιστορία της διεθνούς οικονομίας, υπαινίσσεται ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμη η δέσμευση ενός ποσοστού των όποιων μελλοντικών εσόδων από τα ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, σε ένα ειδικό εθνικό ταμείο.

Το ταμείο αυτό θα μπορούσε να παρακρατεί ένα ποσοστό της τάξης του 30%των δημοσίων εσόδων από το αέριο για να διαχειρίζεται και να εξισορροπεί βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις στις τιμές και να επενδύει σε δραστηριότητες εκτός του ενεργειακού τομέα που να ενισχύουν την οικονομία μακροπρόθεσμα.

Ο συντάκτης της έκθεσης της Deutsche Bank, Mark Wall, υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής τράπεζας στα γραφεία της στο Λονδίνο (Director), επισημαίνει όμως και τον κίνδυνο να εκτροχιαστεί προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας από την ευφορία που μπορεί να προκαλέσουν ιδιαίτερα υποσχόμενα ευρήματα.

Πρόκειται -όπως εξηγεί στην έκθεση που δημοσίευσε τις ημέρες που το Εuro Working Group προετοίμαζε το έδαφος για τις τελευταίες αποφάσεις για τη χώρα- για το σύνδρομο του λεγόμενου «Dutch Disease».

Σύνδρομο το οποίο αναφέρεται στην ανακάλυψη των κοιτασμάτων αερίου της Ολλανδίας το 1959, η οποία συνοδεύτηκε από εισροές ξένου συναλλάγματος που κράτησαν την ανταγωνιστικότητα της υπόλοιπης οικονομίας χαμηλά.

«Υπάρχει η άποψη πως σε ένα περιβάλλον αδύναμων μακροοικονομικών θεμελιωδών μεγεθών και φτωχής δημοσιονομικής διαχείρισης οι επιδόσεις πλούσιων σε φυσικούς πόρους οικονομιών υστερούν των ομολόγων τους» αναφέρει χαρακτηριστικά.


Πηγή:www.capital.gr

Γέροντας Παϊσιος

Καλημέρα, η είδηση ήταν κάτι σαν αστραπή, για τους Πολύ Πιστούς όμως όχι καθώς ήταν αναμενόμενο. Δράττομαι της ευκαιρίας για να αναρτήσω ένα αστρολογικό χάρτη ενός ατόμου που Θεωρείτε από τους καλύτερους σύγχρονους εκπρόσωπους της Ορθοδοξίας μας, του Γέροντα Παϊσιου. Στοιχεία για την ερευνά σας, όσοι θέλετε μπορείτε να βρείτε από εδώ , εδώ, και η είδηση πηγάζει από εδώ.

Κάποια αστρολογικά στοιχεία: δεν μπόρεσα να βρω την ακριβή τοποθεσία με την σύγχρονη ονομασία στη Τουρκία, παρά μόνο σαν περιγραφή και προτιμήθηκε με ελάχιστη απόκλιση η πόλη της Καππαδοκίας. Σαν ώρα έχω την Ανατολή του τόπου. Εκείνο που μου προκάλεσε έντονο ενδιαφέρων είναι η ικανότητα του Γέροντα να έχει το χάρισμα της Θειας Προφητείας, στον αστρολογικό Χάρτη έχω ΟΛΑ τα στοιχεία όπου δείχνουν την εύνοια του Θεού προς τον Γέροντα. Ταυτόχρονα είναι πολύ συμβατή με την θεματολογία που έγινε στον σύλλογο «Πάμε Αστρολογία» στις 2 Δεκεμβρίου 2012. Έντονο ενδιαφέρον έχει και η θεωρία των Πυλών.  
Υ. Γ. Επίσης η Ρωσική εκδοχή, που μάλλον τον θεωρεί με το παλιό ημερολόγιο θέλει να είναι στις 7 Αυγούστου 1924. 

_____________________________________________________

Υ.Γ. Αργά την ίδια μέρα:

Παρακάτω είναι η τοποθεσία του χωριού με την σημερινή τούρκικη ονομασία. Και οι συντεταγμένες είναι 37N54΄ 56΄΄και  35E29΄16΄΄(37° 54′ 56″ N , 35° 29′ 16″ E). Επίσης να τονίσω ότι για την πύλη που αναφέρομαι είναι αποκλίνουσα.  


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Tropical Zodiac & Constellations

Ο τροπικός ζωδιακός και οι αστερισμοί του στο πραγματικό τους μήκος.

Μην συγχέεται τον αστρικό ζωδιακό με τους αστερισμούς!

14 Μήνες Πριν !!!!

Η ραδιοφωνική συζήτηση που ακούτε έγινε στο ραδιόφωνο του Σκαι στις 22 Οκτωβρίου 2011. Αφορμή είχε το Πρώτο συνέδριο του Συλλόγου Πάμε Αστρολογία. 

Με την Γκίζα και τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, η συζήτηση αποκτάει μεγάλο ενδιαφέρον μετά τα 03:00 λεπτά εκείνο που είναι το σημαντικό και πρέπει να προσέξει κάποιος· άσχετα με το τι λέγανε και εξακολουθούν να λένε ακόμα και σήμερα (Δεκέμβριος 2012) οι πολιτικοί αρχηγοί, Ελλάδας και Ευρώπης, οι συμφωνίες με την Τρόικα και με το ΔΝΤ. Ακόμα και τότε όλες οι αστρολογικές εκτιμήσεις ήταν πολύ μετριοπαθείς. Όλα αυτά από τις 22 Οκτωβρίου 2011. 
Ακουστέ την ερώτηση που έκανε η Γκίζα και την Απάντηση που Δόθηκε, Τότε που κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει το τι Γινόταν στην Ελλάδα.

Κάποιοι Αστρολόγοι Γνωρίζανε !!!!!! 

Ευχαριστώ για την Ακρόαση σας Γιάννης Μπαρδόπουλος

Σημαδιακός ο Δεκέμβριος !!!!!!

1η Δεκεμβρίου 1893."Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"...

Το 1893 ,τέτοια ημέρα ακούστηκε ένα από τα "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" σ΄ αυτή τη χώρα. Ήταν το πιο γνωστό "επτωχεύσαμεν" αυτό του Χαρίλαου Τρικούπη. Δεν ήταν όμως το πρώτο, το μοναδικό και κυρίως δεν ήταν το τελευταίο.

Διαβάστε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για το πως και πόσες φορές έχουμε καταφέρει να πτωχεύσουμε:

Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά πέντε φορές βάρεσε... κανόνι η Ελλάδα στη σύγχρονη ιστορία της, με το πρώτο "επεισόδιο" να καταγράφεται στις αρχές του πολέμου ανεξαρτησίας της χώρας και το τελευταίο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης του '30.

Μάλιστα η συνδυασμένη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία η Ελλάδα ήταν χρεοκοπημένη στη σύγχρονη εποχή ανέρχεται σε ενενήντα χρόνια ή περίπου στο ήμισυ της συνολικής περιόδου κατά την οποία η χώρα είναι ανεξάρτητη!

Πάντως, η πρώτη καταγεγραμμένη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία έγινε τον 4ο αιώνα προ Χριστού, όταν 13 πόλεις-κράτη της Ελλάδας δανείστηκαν κεφάλαια από τον Ναό της Δήλου. Τότε οι περισσότεροι από τους δανειστές δεν κατάφεραν ποτέ να αποπληρώσουν τα δάνεια και ο Ναός "έγραψε" απώλειες 80% επί του κεφαλαίου του...

Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού "Forbes", "πρωταθλήτριες" στο... σπορ της χρεοκοπίας αναδεικνύονται η Βενεζουέλα και το Εκουαδόρ, με 10 "κανόνια" η κάθε χώρα.

Η Ελλάδα κήρυξε πτώχευση πέντε φορές και συγκεκριμένα το 1827, το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, ενώ σε όλες ήταν εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας.

Ο εξωτερικός δανεισμός με επαχθείς όρους συνοδεύει το ελληνικό κράτος από τα πρώτα του βήματα με την αναγνώριση της εθνικής υπόστασης μετά την Επανάσταση του 1821, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των δανείων σπαταλήθηκε όχι για τις ανάγκες του λαού, αλλά για την προπληρωμή τόκων και προμηθειών στα χρηματιστήρια της Ευρώπης.

Η κύρια αιτία που η χώρα μας αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι ήταν τότε, όπως άλλωστε και σήμερα, το υψηλό δημόσιο χρέος. Επίσης, ο ρόλος των ξένων δεν πρέπει να υπερεκτιμάται: έχουν συμφέροντα τα οποία φροντίζουν να εξυπηρετούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς αυτό να αποκλείει κερδοσκοπικές επιθέσεις από συγκεκριμένα κέντρα που άλλοτε κέρδιζαν μεγαλύτερα επιτόκια ή ελληνική γη με υποθήκη και σήμερα, με την παγκοσμιοποίηση των αγορών, υψηλότερα spreads και υπεραξίες από το σορτάρισμα σε μετοχές και ομόλογα.


Τρικούπης

"Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"


Η φράση "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν" αποτελεί μια ιστορική αναφορά που πιστώνεται στον πρωθυπουργό της Ελλάδας Χαρίλαο Τρικούπη. Ο Τρικούπης λέγεται πως τη χρησιμοποίησε σε ομιλία του στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση του κράτους και στην αδυναμία του να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος του.

Η κυβέρνησή του κήρυξε πτώχευση, η οποία και επέφερε την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου σε βάρος της Ελλάδας. Αν και θεωρείται πως η φράση λέχθηκε από το βήμα της Βουλής, αμφισβητείται πως χρησιμοποιήθηκε από τον Τρικούπη στην ομιλία του, καθώς από τα πρακτικά της Βουλής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.
Διάφορες άλλες μαρτυρίες αναφέρουν πως η φράση ελέχθη κανονικά από αυτόν, αλλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ειπώθηκε στη Βουλή ή εκτός αυτής. Στην πραγματικότητα η φράση αυτή λέχθηκε από τον Χ. Τρικούπη την παραπάνω ημερομηνία από του βήματος της Βουλής όχι όμως απευθυνόμενος προς το Σώμα της Βουλής ως επίσημη διακήρυξη, αλλά "εν τη ρύμη του λόγου" του, αναφέροντας τις αναγκαίες προς τους δανειστές διαπραγματεύσεις, που πίεζαν απροκάλυπτα τον οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας.


Η πρώτη πτώχευση

Ο πόλεμος για την ανεξαρτησία της Ελλάδας ξεκίνησε το 1821 και στόχο είχε τον τερματισμό της οθωμανικής κυριαρχίας. Το 1824 εξασφαλίστηκε από το Χρηματιστήριο του Λονδίνου δάνειο ύψους 472.000 στερλινών, προκειμένου να συνεχιστεί ο αγώνας. Η προσφορά υπερκαλύφθηκε και από τους αγοραστές απαιτήθηκε να καταβάλουν μόνο το 10% της τιμής αγοράς. Επιπλέον δάνειο ύψους 1,1 εκατ. στερλινών χορηγήθηκε το 1825. Οι κερδοσκόποι στο Λονδίνο "σούφρωσαν" το μεγαλύτερο μέρος των ποσών, προτού η Ελλάδα λάβει τα κεφάλαια. Το 1827 ο Ι. Καποδίστριας απευθύνει έκκληση στις μεγάλες δυνάμεις για νέο δάνειο χωρίς αυτές να ανταποκριθούν.

Σπατάλη από Οθωνα

Το 1832 χορηγήθηκε δάνειο ύψους 60 εκατ. δραχμών στην Ελλάδα, η οποία ήταν πλέον ανεξάρτητο κράτος. Το δάνειο κανονίστηκε από τις κυβερνήσεις Γαλλίας, Ρωσίας και Βρετανίας και υποτίθεται ότι χορηγήθηκε προκειμένου να βοηθήσει την Ελλάδα να "χτίσει" την οικονομία της. Τα κεφάλαια κατά το μεγαλύτερο μέρος τους κατασπαταλήθηκαν για τη διατήρηση του στρατού και του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Ελλάδας από τους Αγγλους.

Περικοπές μισθών
Μέχρι το 1843 η οικονομική ανάκαμψη δεν φαινόταν πουθενά. Η χώρα αδυνατούσε να εκπληρώσει το δημόσιο χρέος της. Οι ξένες δυνάμεις αρνήθηκαν να καταβάλουν την τρίτη δόση του δανείου του 1832. Ο Οθωνας αναγκάστηκε να κηρύξει επίσημη πτώχευση εκλιπαρώντας για νέες πιστώσεις. Υπό τον φόβο της εισβολής των μεγάλων δυνάμεων και κάτω από την υπόδειξή τους προχωρεί στη μείωση των τακτικών δαπανών, που περιλαμβάνει και περικοπές μισθών. Η διάσκεψη που συνήλθε στο Λονδίνο έθεσε αυστηρούς όρους για την καταβολή των ελληνικών οφειλών.

Στάση πληρωμών

Αφού η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε διακανονισμό των χρεών της το 1878, οι παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου άνοιξαν και πάλι για την Ελλάδα και -όπως ήταν αναμενόμενο- οι δανειστές προθυμοποιήθηκαν αμέσως να χορηγήσουν στη χώρα κεφάλαια. Αυτός ο δανεισμός αυξήθηκε σε μη βιώσιμα επίπεδα και η κυβέρνηση Τρικούπη προχώρησε σε στάση πληρωμών το 1893. Το 1898 οι ξένες πιέσεις οδήγησαν την Ελλάδα να αποδεχτεί τη δημιουργία της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διαχείριση του Ελληνικού Χρέους. Αυτή η Επιτροπή ήλεγχε την οικονομική πολιτική της χώρας, καθώς και την είσπραξη φόρων και τα συστήματα διαχείρισης της Ελλάδας.


Διεθνές κραχ - Υποτίμηση δραχμής

Το 1929 ξεσπάει η παγκόσμια οικονομική κρίση ύστερα από το κραχ του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης. Η κρίση είχε άμεσες συνέπειες στην οικονομία της Ελλάδας. Εναν χρόνο πριν η χώρα είχε επανέλθει στον "κανόνα χρυσού", με σκοπό να προσελκύσει επενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Η δραχμή για να παραμείνει στον "κανόνα χρυσού" συνδέεται με το δολάριο. Τον Σεπτέμβρη του 1931 προκαλείται πανικός, με "φυγάδευση" στο εξωτερικό 3,6 εκατ. δολαρίων από ιδιώτες και τράπεζες. Η κυβέρνηση αναζητεί εναγωνίως νέα δάνεια χωρίς επιτυχία. Την άνοιξη του 1932 ο Βενιζέλος αναγκάζεται να εγκαταλείψει καθυστερημένα τον " χρυσό κανόνα" και να υποτιμήσει τη δραχμή. Την Πρωτομαγιά ανακοινώνει στη Βουλή την πτώχευση της Ελλάδας.


Το 454 π.Χ
Στη Δήλο η πρώτη χρεοκοπία στον κόσμο

Η πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.

Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.

Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.

Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν "τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους".

Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη... στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!

Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται... επαναδιαπραγμάτευση χρέους.

Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους - δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.

Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Μετά το "κανόνι" ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.

από εδώ

Κατερίνα Κοσμά
kosma@pegasus.gr
ΜΙΚΡΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ