Μαγνητικές Καταιγίδες εν όψει καλοκαιριού 2013

Σε κατάσταση επιφυλακής βρίσκονται οι επιστήμονες για τη μεγάλη μαγνητική καταιγίδα που αναμένεται να «χτυπήσει» τη χώρα μας στα τέλη Μαΐου, συγκεκριμένα στις 28 του μήνα. Οι ειδικοί εκφράζουν φόβους για προβλήματα τόσο στις τηλεπικοινωνίες όσο και στην ανθρώπινη υγεία κια συμπεριφορά.

Σύμφωνα με τον επιστημονικό συνεργάτη του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» και πρώην πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Χημικών Νίκο Κατσαρό «είναι πιθανόν να επηρεαστούν οι τηλεπικοινωνίες, να μειωθεί η ορατότητα (νιφάδες) στις τηλεοράσεις,παρεμβολές στη ραδιοφωνία, στους δορυφόρους τηλεπικοινωνίας,προβλήματα στην πλοήγηση των διαστημοπλοίων,και πιθανές καταστροφές στα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας.Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες επηρεάζεται και η πορεία αποδημητικών πουλιών και τα ταχυδρομικά περιστέρια».

Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες επηρεάζουν και την ανθρώπινη υγεία και συμπεριφορά, όπως δήλωσε στην «Espresso» ο κ. Κατσαρός. «Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα επηρεάζουν κυρίως εκείνους που υποφέρουν απο υπέρταση, υπόταση και καρδιακές παθήσεις. Επίσης προκαλούν πονοκεφάλους, ζαλάδες, ημικρανίες, αύπνία, καχεξία,πτώση της πίεσης και γενικά νωθρότητα και χαμηλή ζωτικότητα».

Ρώσοι επιστήμονες, που εχουν κάνει εκτεταμένες έρευνες στην βιολογία του διαστήματος και γενικά στίς επιδράσεις του ανθρώπου στο διάστημα,αποδίδουν τα γεγονότα αυτά στο ότι οι διακυμάνσεις του μαγνητικού πεδίου επιβραδύνουν την ροή του αίματος και προκαλείται μεταξύ άλλων υποξία(δηλ. ελλειψη οξυγόνου). Επίσης πιστεύουν οτι επηρεάζεται και η ανθρώπινη συμπεριφορά και διάθεση.

Τι ακριβώς όμως είναι οι γεωμαγνητικές καταιγίδες; Είναι αποτέλεσμα ηλιακών εκρήξεων, όπου τεράστιες ποσότητες φορτισμένων σωματιδίων κυρίως πρωτονίων και ηλεκτρονίων εκτοξεύονται από την επιφάνεια του ηλίου με ταχύτητες 400 έως 1200 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και σε δύο περίπου μέρες φθάνουν στην Γη.

Τότε αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της Γης το οποίο και συλλαμβάνει πολλά από τα φορτισμένα σωματίδια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζεται το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας. Οι μαγνητικές καταιγίδες συμβαίνουν συχνά, ίσως και πάνω από μία φορά τον μήνα και δεν είναι πάντα εύκολο να προβλεφθούν.

Οι μαγνητικές καταιγίδες επηρεάζουν το 50 έως 75% του πληθυσμού αλλά σε διαφορετικό βαθμό για κάθε άνθρωπο και οι περισσότεροι άνθρωποι επηρεάζονται σε ελάχιστο έως πολύ μικρό βαθμό. Μάλιστα οι νέοι άνθρωποι κατά πλειοψηφία νοιώθουν ελάχιστα έως καθόλου τις μαγνητικές επιδράσεις. Συστήνεται σε εκείνους που είναι ευαίσθητοι στις μαγνητικές καταιγίδες να αποφεύγουν την έντονη σωματική δραστηριότητα.


από εδώ

Oklahoma Tornado, Monday 20, May 2013

Καλημέρα, δεν πρόλαβα να σχολιάσω για τις «αποτυχίες μου» στην αστρολογική πρόβλεψη Νο 41, και το ίδιο βράδυ, για εμάς Ελλάδα, «σκαι»  ο τυφώνας στην Oklahoma City  και πήρε και σήκωσε στην κυριολεξία το προάστιο Moore. Μάλιστα κατά τη επαφή με το έδαφος και διαδρομή του τυφώνα από το την ευρύτερη περιοχή της Oklahoma κατέστρεψε δυο δημοτικά σχολεία - primary school - όπου και· δυστυχώς σημειώθηκαν απώλειες μαθητών.

Από αστρολογικής πλευράς, σε λίγο θα μάθουμε, φυσικά μετά το γεγονός, γιατί έγινε ο Τυφώνας. 

Στην Πρόβλεψη Νο 41, που έχει αναρτηθεί εδώ (  http://astropro.blogspot.gr/2013/05/2013-may10-wwwastroprogr-world.html )

Ονομάτιζα την Oklahoma City OK, και έδινα σαν πρόβλεψη το  physical  or  technical  thrusts  (=impulse)  of  machines  with  victims.

φυσικές  ή  τεχνικές  ωστικές  δυνάμεις  από  μηχανήματα  με  θύματα.

Οι επιβεβαιώσεις είναι εδώ

http://astroproverifing.blogspot.gr/2013/05/41-astroprogr-predictions-of-2013-may.html

Τώρα αν μερικοί δεν γνωρίζουν τις ωστικές δυνάμεις και το που συγκαταλέγονται οι δυνάμεις που γεννιούνται σε ένα τυφώνα, τότε όλος ο Πλανήτης πρέπει να μάθει γράμματα των αγράμματων   

Κάποιοι τώρα θα πουν τα αδικαιολόγητα! Στην αστρολογική πρόβλεψη Νο 41:  Έχουμε χρονικό πλαίσιο, ονομασία περιοχής, και φύση του Γεγονότος.  

Η ηρωική Μάχη της Κρήτης στις 20 Μάη 1941

"ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ"

Μάχη της Κρήτης: Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαϊου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, την 1η Ιουνίου με την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με πολλές πρωτιές σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Η απόφαση για την επίθεση στην Κρήτη ελήφθη από το Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες μέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, και έλαβε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ερμής» («Unternehmen Merkur»). Ήταν αμυντική και όχι επιθετική επιχείρηση, όπως αποδείχθηκε αργότερα. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν τα νοτιοανατολικά τους νώτα, ενόψει της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (Εκστρατεία στη Ρωσία) και να εξορμήσουν στη Βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη, όπως πίστευαν οι Σύμμαχοι.

Τις παραμονές της επίθεσης, οι Σύμμαχοι είχαν τακτικό πλεονέκτημα σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Γερμανοί στον αέρα. Έτσι, το γερμανικό επιτελείο αποφάσισε να διεξαγάγει την επιχείρηση από αέρος με τη χρησιμοποίηση δυνάμεων αλεξιπτωτιστών σε ευρεία κλίμακα, για πρώτη φορά στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων τέθηκε ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ, 51 ετών, βετεράνος πιλότος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε στη διάθεσή του 1190 αεροπλάνα (πολεμικά και μεταγωγικά) και 29.000 άνδρες (αλεξιπτωτιστές και πεζικάριους), ενώ οι Ιταλοί θα συνεισέφεραν 3.000 στρατιώτες.

Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι έλληνες στρατιώτες είχαν παραμείνει στο νησί και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόμενη Ελλάδα. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο νεοζηλανδός στρατηγός Μπέρναρντ Φράιμπεργκ, 52 ετών, βετεράνος και αυτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό, ιδίως οι Έλληνες.

Στην περιοχή των Χανίων είχε εγκατασταθεί ο Βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Οι Σύμμαχοι γνώριζαν με μεγάλες λεπτομέρειες το γερμανικό σχέδιο επίθεσης, αφού είχαν κατορθώσει για πρώτη φορά να σπάσουν του γερμανικό κώδικα επικοινωνιών («Επιχείρηση Αίνιγμα»). Όμως, το πλεονέκτημα αυτό δεν το εκμεταλλεύτηκαν, εξαιτίας των διαφωνιών του Φράιμπεργκ με τους ανωτέρους του στο Λονδίνο. Οι Αμερικανοί δεν είχαν εισέλθει ακόμη στον Πόλεμο.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 8 το πρωί της 20ής Μαϊου 1941, με τη ρίψη αλεξιπτωτιστών σε δύο μέτωπα: στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Τα πρώτα κύματα των αλεξιπτωτιστών ήταν εύκολη λεία για τους Νεοζηλανδούς και τους Έλληνες που υπεράσπιζαν το Μάλεμε. Στις μάχες έλαβε μέρος και μεγάλος αριθμός αμάχων με ό,τι όπλο είχε στη διάθεσή του, από μαχαίρια ως όπλα από την εποχή της Κρητικής Επανάστασης.

Η συμμετοχή χιλιάδων αμάχων στις επιχειρήσεις ήταν ένας παράγων που δεν είχαν υπολογίσει οι γερμανοί σχεδιαστές της επιχείρησης. Πίστευαν ότι οι Κρητικοί, γνωστοί για τα αντιμοναρχικά τους αισθήματα, θα υποδέχονταν τους Γερμανούς ως ελευθερωτές. Μία ακόμη λανθασμένη εκτίμηση της γερμανικής αντικατασκοπείας υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ φον Κανάρις ήταν ο αριθμός των μαχητών στην Κρήτη, τους οποίους υπολόγιζαν σε μόνο 5.000 άνδρες.

Στις 4 το απόγευμα της 20ής Μαϊου ένα νέο κύμα αλεξιπτωτιστών έπεσε στο Ρέθυμνο και μία ώρα αργότερα στο Ηράκλειο. Τώρα, οι μάχες διεξάγονταν σε τέσσερα μέτωπα: Χανιά, Μάλεμε, Ρέθυμνο και Ηράκλειο. Η πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης έληξε με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς και αβέβαια έκβαση. Ο διοικητής των γερμανικών δυνάμεων, πτέραρχος Κουρτ Στούτεντ, απογοητευμένος από την εξέλιξη των επιχειρήσεων, σκέφθηκε ακόμη και την αυτοκτονία, αναλογιζόμενος την υπόσχεση που είχε δώσει στον Φύρερ για μια εύκολη νίκη. Το βράδυ της ίδιας μέρας, μετά από μεγάλες περιπέτειες, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση μεταφέρθηκαν με βρετανικό πολεμικό στην Αίγυπτο.

Από τα ξημερώματα της 21ης Μαϊου οι μάχες συνεχίσθηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και στα τέσσερα μέτωπα. Οι Γερμανοί επικεντρώθηκαν στην κατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε, όπως ήταν ο πρωταρχικός τους στόχος και τα κατάφεραν προς το τέλος της ημέρας. Επωφελήθηκαν από την ασυνεννοησία στις τάξεις των Συμμάχων, αλλά υπέστησαν και πάλι μεγάλες απώλειες. Ανάμεσα στους γερμανούς αλεξιπτωτιστές που κατέλαβαν το Μάλεμε ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα του αθλητισμού και της πυγμαχίας, ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών Μαξ Σμέλινγκ, 36 ετών, που έφερε το βαθμό του δεκανέα.

Η κατάληψη του αεροδρομίου ήταν στρατηγικής σημασίας για την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί άρχισαν να μεταφέρουν μεγάλες δυνάμεις από την Ελλάδα και με τον σύγχρονο οπλισμό που διέθεταν ήταν θέμα χρόνου η κυριαρχία τους στη Μεγαλόνησο. Στις 28 Μαϊου οι Γερμανοί είχαν απωθήσει τις συμμαχικές δυνάμεις προς τα νότια, καθιστώντας τον αγώνα τους μάταιο. Έτσι, το Λονδίνο αποφάσισε την απόσυρση των δυνάμεων της Κοινοπολιτείας από την Κρήτη και τη μεταφορά τους στην Αίγυπτο. Όσες μονάδες δεν τα κατάφεραν, παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Πολλοί Έλληνες μαχητές και μαζί τους 500 Βρετανοί ανέβηκαν στα απρόσιτα βουνά της Κρήτης για να συνεχίσουν τον αγώνα. Την 1η Ιουνίου, με την παράδοση 5.000 μαχητών στα Σφακιά, έπεσε η αυλαία της Μάχης της Κρήτης.

Οι απώλειες για τους Συμμάχους ήταν: 3.500 νεκροί, 1.900 τραυματίες και 17.500 αιχμάλωτοι. Οι Γερμανοί, σύμφωνα με δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοούμενους, 2.594 τραυματίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύμφωνα, όμως, με συμμαχικούς υπολογισμούς, οι γερμανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000.

Η Μάχη στην Κρήτη ονομάστηκε και «Νεκροταφείο των Γερμανών αλεξιπτωτιστών», εξαιτίας των μεγάλων απωλειών τους, γεγονός που ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει τον τερματισμό κάθε αεραποβατικής επιχείρησης στο μέλλον. Από την πλευρά τους, οι Σύμμαχοι εντυπωσιάστηκαν από τις μεγάλες δυνατότητες των αλεξιπτωτιστών στη μάχη και δημιούργησαν τις δικές τους αεραποβατικές δυνάμεις.

Σημ: πολύ καλό η επετειακή αναφορά από το Σαν Σήμερα εκείνο που μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση είναι το ντοκιμαντέρ που το συνοδεύει  άραγε πόσοι θα δουν μέσα το Ιράκ,  Ιράν  την αντίσταση της εβδομάδας ολόκληρης της Γιουγκοσλαβιας, αλήθεια που είναι η Τουρκιά που κήρυξε τον Πόλεμο στην Γερμανία μια μέρα πριν την λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου; 

Αχ βρε Μαριάννα ΙΙΙ και τελευταίο …

Θα έχετε απορήσει όλοι, εγώ να δείτε το «σοκ» που έπαθα.

Παντός να ξέρετε δεν είναι να «εμπιστευόμαστε γυναίκες» ακόμα και ότι έχει γυναικείο όνομα.

Λοιπόν, έχει τελειώσει ωραία και καλά, ένα ακόμα χρονικό πλαίσιο, μαζεύω τα στοιχεία για την επιτυχία ή όχι των προβλέψεων και τις αναρτώ, και λόγω του περασμένου της ώρας δεν έχω το περιθώριο να περιμένω.

Και φυσικά δεν πήρα καθόλου χαμπάρι το τι έκανε η «Μαριάννα», 35 λεπτά μετά την λήξη του ορίου. Στην ουσία είναι αμέσως μετά το πρώτο δευτερόλεπτο, αν κρίνουμε από το βάθος και την ένταση. Τα έμαθα την επόμενη.

Κοιτάτε να δείτε πιο αναλυτικά. «and ending time on May 13, 2013 at time 23:59 G.M.T or U…… intense seismic activityk» ήταν ένα από τα οποία είχε η πρόβλεψη, και ναι μεν έγιναν http://astroproverifing.blogspot.gr/2013/05/37-astroprogr-predictions-of-2013-may.html.

Ότι περιμέναμε στην πρόβλεψη αλλά η «γυναικεία ζήλια» για τις συνεχείς επιτυχίες έβαλε το χεράκι της. Όποτε τι λέτε ότι «έπραξε». Όπως είπαμε αμέσως μετά το πρώτο δευτερόλεπτο που έληξε το όριο έβαλε «η Μαριάννα» μπροστά το καταχθόνιο σχέδιο της και οδήγησε τον Εγκέλαδο σε βάθος 605 χλμ και του τραβάει ένα … βρισίδι που ήταν όλο δικό του, τσαντισμένος αυτός της … ρίχνει ένα σεισμό άξιας 6.8 Ρίχτερ.

Και όλα αυτά γιατί σαν πολιτισμένος ο εγκέλαδος είναι πολύ προβλέψιμος παράδειγμα εδώ (http://forum.astro.com/cgi/forum.cgi?num=1243521702/100#108) και εδώ (http://forum.astro.com/cgi/forum.cgi?num=1243521702). Που έχει δώσει τα καλύτερα δείγματα πολιτισμού.

Επειδή έχει βαρεθεί να τον θεωρούν αγροίκο θέλει να ξέρουμε το ποτέ μας επισκέπτεται και μας το λέει αλλά η ζήλια της «Μαριάνας» είναι ικανή για όλα. Γιαυτό σαν Κύριος που είναι ήρθε και μου εξήγησε τα καθέκαστα με την «κύρια  MARIANA ISLANDS» με την παράκληση από πλευράς του να τα μάθετε.

Αυτά λοιπν τα νεα της κύριας MARIANA ISLANDS

Η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου!

Μία από τις αρχαιότερες βυθισμένες πόλεις, λίγα λεπτά από την Παντάνασσα στα Νότια της Λακωνίας, αναδημιουργήθηκε ψηφιακά, αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνολογίας. Ένα λιμάνι, σπίτια με κήπους, ρούχα απλωμένα στις αυλές, δρόμοι και πλατείες, συνθέτουν μία πόλη με στοιχεία από τον αστικό τρόπο ζωής.

Πάσχα 2013

Καλή Ανάσταση Κυρίου, Καλό Πάσχα σε όλους σας· προσωπική και οικογενειακή ευτυχία. 

Ένα ήρεμο και ενδιαφέρον Σαββατοκύριακο

Καλημέρα, και καλό ΣΚ, στην αστρολογική πρόβλεψη Νο 28, έχουμε κάποια «ηρεμία». Καιρός είναι από αυτήν την πολύ δυναμική εβδομάδα για να ηρεμήσουμε και λίγο, που τα γεγονότα της προβλέφθηκαν μόνο από εδώ, άλλα … πάντα πρέπει να επιφυλασσόμαστε. Για το που «υπάρχει πιθανότητα»· το «πιθανότητα» πρέπει να το τονίζουμε πάντα, να συμβούν τα επόμενα παγκόσμια γεγονότα  μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ [http://astropro.blogspot.com/search/label/2013 www.astropro.gr ]  και τις επαληθεύσεις τους εδώ [http://astroproverifing.blogspot.com/ ] και η αστρολογική πρόβλεψη Νο 28 είναι εδώ [ http://astroproverifing.blogspot.com/2013/04/28-astroprogr-predictions-of-2013-apr.html ].

Επίσης να σας θυμίσω ότι είναι ευκαιρία για αύριο Κυριακή που ο καιρός θα είναι Αίθριος άλλα και θα έχει αυτό το παγωμένο αεράκι είναι ευκαιρία να βρεθείτε στην περιοχή του Ψυρρή Αγ. Αναργύρων 21, στο 21 Απέναντι από τον Ιερό Ναό των Αγ. Αναργύρων, από τις 12:30 ξεκινάει μια Πολύ ενδιαφέρουσα Αστρολογική «Κουβέντα» με τους πολύ καλούς Φίλους Αστρολόγους, με τυχαία Σειρά είναι οι: Χρήστος Παΐζης, Αδαμίδης Απόστολος, Περικλής Καραμηνάς, Χρήστος Άρχος, Βασίλης Παπαδολιάς, οι Ψυχολόγοι Βασιλεία Πουλημένου και ο Βαγγέλης Πετρίτσης.  

Περισσότερες πληροφορίες εδώ :

http://astrikes-meletes.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8225.html

Σε περιόδους εκλείψεων

Καλή σας μέρα, και το εννοώ, στις 25 Απριλίου έχουμε Πανσέληνο και μερική έκλειψη στην 5 μοίρα του Σκορπιού.

Πάντα, οι αστρολόγοι ξεχνούν την Μικρομετρική ρύθμιση της σελήνης Γης και ήλιου, και την επιρροή που έχουν επάνω στην ανθρώπινη ζωή. Θυμάμαι μια αστρολόγο της TV που έπρεπε να πει κάτι για να βγει έγκυρη. Όπως, λέει ή άγνοια της· επειδή «αύριο έχουμε πανσέληνο κουνηθήκαμε λιγάκι» εννοώντας μια σεισμική δόνηση τις τάξεως του 4 και κάτι.

Στις μέρες μας, σήμερα δηλαδή, ότι έχει συμβεί, συνέβη επειδή έχουμε εκλείψεις, αυτό θα υποστηρίξουν ΟΛΟΙ, ότι τα γνώριζαν από ΠΡΙΝ. Φυσικά τα κρατάγανε μυστικά για να μην τα μάθει ο κόσμος, άλλα θα το πουν σε φίλες ότι «Χρυσό μου, το γνώριζα, το είχα πει σε φίλες μου, με πήραν και μου είπαν συγχαρητήρια». Ενώ το έχει κρύψει στην συγκεκριμένη φίλη της· γιατί άραγε; Άλλα την «πελατεία από τη φίλη της την θέλει, άλλωστε τα λέει πάντα ωραία και καλά· ποτέ άσχημα». Δηλαδή χαϊδεύει αυτιά, μήπως λέει ψέματα ή είναι τελείως άσχετοι(η); 

Όσοι γνωρίζουν Αστρολογία τα λένε από πριν.

Τολμούν και παίρνουν Ρίσκο.

Βάζουν το κεφάλι τους στην λαιμητόμο της αποτυχίας ή της επιτυχίας.

Κρίνονται από τα Γραπτά τους και από τίποτε άλλο!

Τολμούν την Σύγκριση· δεν την αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι, αντίθετα την επιζητούν, και οι τυχαίοι σβήνουν ή αποσύρονται στις «αυλές τους».

Τα παρακάτω είναι «τυχαία σύμπτωση» γιατί δεν τα είπαν τα «φωτοτυπικά μηχανήματα» ή τους τελείωσε η «βενζίνη των προβλέψεων στην στάση κρεμαστάρια». Ποια είναι η γνώμη σας;

Σημ: πάντα σας ζητάω να κρατάτε σε δικό σας αντίγραφο για προσωπική σας χρήση τις δικές μου προβλέψεις! 

http://astropro.blogspot.gr/2013/04/2013-aprili-10-wwwastroprogr-world.html

http://astroproverifing.blogspot.gr/

http://astropro.blogspot.gr/2013/04/boston-marathon-explosion.html

http://astroproverifing.blogspot.gr/2013/04/26-astroprogr-predictions-of-2013-apr.html
http://astroproverifing.blogspot.gr/2013/04/27-astroprogr-predictions-of-2013-apr.html

Boston Marathon Explosion

The time of Blast

The Astro Carto Graphy

http://en.wikipedia.org/wiki/2013_Boston_Marathon_bombings

____

Για την Αστρολογική πρόβλεψη 26.

Όσοι με παρακολουθείτε σε αυτές τις προβλέψεις γνωρίζεται ότι πάντα πρέπει να "πιθανολογώ", αυτό το πάντα, κατά συνήθειά. Μέτα το κάθε γεγονός διαπιστώνει κάποιος ότι είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητά. Έτσι και τώρα. Το βράδυ της Δευτέρας 15 Απριλίου 2013, για Ελλάδα, η μια degree απόκλιση για την πόλη της Βοστόνης σίγουρα με βγάζει για μερικούς ότι είμαι λάθος και ότι τα "ανακατεύω". Σήμερα , Τρίτη 16 Απριλίου 2013, Μέτα από τον σεισμό τον 7,5 r στο Ιράν, που έχει γραφτεί, όπως και η βόρεια απόκλισή του επίκεντρο από τον ισημερινό με επαληθεύει.

Γεγονός είναι ένα ότι σε μια χρονική περίοδο που, εγώ, θέλω να γίνει το λιγότερο ένα γεγονός σε μια από τις περιοχές του πλανήτη που λέω, έχουμε τρεις παγκόσμιες ειδήσεις με το είδος του γεγονότος που λέω, και στις περιοχές που λέω.

Να σημειώσω ότι οι προβλέψεις είναι από Πριν και όχι Μέτα,

Για το Μέτα μπορείτε να δείτε το τι λένε όλοι οι αστρολόγοι σε παγκόσμιο επίπεδο, που λένε το τι έγινε Μέτα, ο ίδιο λέει και και ο κ. Ριζοπουλος στο

http://www.astrology.gr/epikairotita/GEGONOTA/item/41685-marathonios-tromoy-sti-vostoni .

Σε έμενα το διαβάσατε από πριν, φυσικά, πάντα σαν "πιθανότητα". 

Η απάντηση στον ηγεμόνα

Μαλούχος Γεώργιος Π.  

Εγινε κάτι χθες που δεν έχει ξανασυμβεί στα τρία χρόνια της γερμανικής επέλασης, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε έλαβε για πρώτη φορά την απάντηση που του άρμοζε με την άμεση, σκληρή, λιτή και καίρια αντίδραση του υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου στις πρωτοφανείς και απρόκλητες δηλώσεις του Γερμανού αυτόκλητου ηγεμόνος της Ευρώπης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο υπουργός Σόιμπλε, συνηθισμένος σε τρία χρόνια έντρομων «συνομιλητών» από την Αθήνα, δεν θα περίμενε κάτι τέτοιο. Εχουν ξεχάσει στο Βερολίνο ότι η Ελλάδα είναι χώρα – τους έχουμε βοηθήσει πολύ κι εμείς σε αυτό…

Μαζί, έχουν χάσει κάθε μέτρο: χωρίς να έχει καμία δικαιοδοσία και χωρίς να σέβεται την έννοια της διεθνούς Δικαιοσύνης ο Σόιμπλε έσπευσε όχι μόνον να τρομοκρατήσει, να απειλήσει προκαταβολικά την Ελλάδα, αλλά και να προδιαγράψει το κατά την αντίληψή του εντελώς ανύπαρκτο ενδεχόμενο το ζήτημα του κατοχικού δανείου και των αποζημιώσεων να οδηγηθεί σε αποτέλεσμα.

Είναι λοιπόν, πέρα από όλα τα άλλα, και διεθνής δικαστής: αυτό το τελευταίο, ας το προσέξουν όσοι πιστεύουν ότι οι Γερμανοί είναι μεν «σκληροί», αλλά σέβονται τους κανόνες της δημοκρατίας, του διεθνούς δικαίου, της ισοπολιτείας, του ευρωπαικού κεκτημένου. Ο Σόιμπλε είπε ουσιαστικά χθες ότι η χώρα του (γιατί εξ ονόματός της μίλησε, όχι ως ιδιώτης) δεν σέβεται τίποτα από όλα τα παραπάνω. Το μόνο που σέβεται είναι το «δίκαιο του ισχυρού» και, εν προκειμένω, το αμιγώς δικό του εθνικιστικό συμφέρον.

Φυσικά, για όποιον θέλει να έχει τα μάτια του ανοιχτά, αυτό δεν είναι κάτι νέο: το αποδεικνύει το Βερολίνο συστηματικά εδώ και τρία χρόνια, διαλύοντας όχι μόνον την Ελλάδα, αλλά, πλέον την Ευρώπη, η οποία βράζει: ακόμα και το Βέλγιο στράφηκε προχθές κατά της Γερμανίας στην Ευρωπαική Επιτροπή για καταπάτηση των κανόνων ανταγωνισμού στο πεδίο της εργασίας…

Μέσα από την πολιτική του ακραίου ηγεμονισμού που εφαρμόζει, η Γερμανία έχει πλέον πετύχει να καταστεί έννοια περίπου μισητή για πολλά εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες: αυτή είναι η πραγματικότητα και όλα τα άλλα είναι απλώς ωραιοποιήσεις της. Και το κακό που έχει κάνει στο οικοδόμημα της εμπιστοσύνης που ήταν η Ευρώπη μέχρι πριν από τρία χρόνια, είναι πια ανεπανόρθωτο.

Δεν πρέπει να περιμένει φυσικά κανείς να καμφθεί ο τυφλός παροξυσμός κυριαρχίας που έχει καταλάβει τη Γερμανία και ιδίως τον υπουργό της των Οικονομικών από τη χθεσινή απάντηση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών. Δεν έχουν τόση σοφία στο Βερολίνο. Δεν περιμένει κανείς ούτε καν να προβληματιστούν οι Γερμανοί, με αφορμή αυτή την απάντηση, για τα όσα πράττουν – εδώ ο Σόιμπλε έσπασε κάθε κώδικα καλών σχέσεων προσβάλλοντας κατά πρόσωπο επιθετικά τον Αμερικανό ομόλογό του μέσα στο Βερολίνο, μπροστά στις κάμερες.

Δεν πειράζει. Ας προχωρήσουν με την ίδια βία. Απλώς θα φέρουν πιο κοντά τη στιγμή που θα οδηγήσει στην αρχή του τέλους της ηγεμονίας τους. Εμάς, ούτως ή άλλως, μας έχουν πια διαλύσει: η δήθεν «σωτηρία» που μας «προσέφεραν», ήταν γι αυτούς καθαρό, μετρήσιμο κέρδος και για εμάς θάνατος. Τώρα όμως έρχεται όλο και πιο κοντά η στιγμή που θα πληρώσουν και οι ίδιοι τη φοβερή αλαζονεία τους καθώς μετέτρεψαν μέγα τμήμα της Ευρώπης από χώρο ελευθερίας και δημοκρατίας σε χώρο ωμής καταδυνάστευσης…

από εδώ

Έσπασε το Deal Εθνικής EuroBank …

Κάποιες Προβλέψεις· όσοι μας άκουσαν· τότε … 

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=v7ezN0satK8

http://astropro.blogspot.gr/2013/02/1000.html

http://astropro.blogspot.gr/2013/03/blog-post_12.html

Η Κύπρος και η εκτέλεση της από την Γερμανία!

Καλημέρα, καλή Σαρακοστή, ο παρακάτω χάρτης είναι ο "επίσημος της Κύπρου. αποτελείτε, από δυο χάρτες· ο χάρτης της ανεξαρτησίας και ο εξωτερικός χάρτης που είναι η φάση της νέας σελήνης στο ζώδιο των Ιχθύων στις 11 Μαρτίου 2013. εκείνο που δείχνει το τι θέλουν οι Γερμανοί είναι ξεκάθαρο στο 8 οίκο που παραδοσιακά είναι "τα χρήματα των άλλων".

Το να λέμε μετά την διαταγή καταστραφείτε το "γιατί έγινε" έγινε "από αυτό", εμένα δεν με ικανοποιεί· έπρεπε να έχουμε ασχοληθεί από Πριν· και να έχουμε πει τις γνώμες μας!  

πηγες: εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ,εδώ,εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ,  
Σε τυχών ΟΧΙ της Κύπρου Σειρά έχει το Δεξί χέρι της Γερμανίας· Τουρκία. 
_____
Μια μερα μετα ...

Σαμαράς και Σία και Λευκωσία

Χρειάστηκε μόλις ένα 48ωρο, για να ανατραπεί η επιχειρηματολογία τριών χρόνων. Σύμφωνα με αυτή την επιχειρηματολογία, η Ελλάδα, πιεσμένη από τις συνθήκες και κυρίως από τους δανειστές, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα διαφορετικό από το να δεχθεί δυσβάστακτα μέτρα και σκληρούς όρους. Από τον Παπακωνσταντίνου ως τον Στουρνάρα και από τον Παπανδρέου ως τον Σαμαρά και Σία (σε αυτό το Σία συμπεριλαμβάνεται ο ευέλικτος μπαλαντέρ των χονδροειδών ψεμάτων του συστήματος, Βενιζέλος) η Ελλάδα εμφανίζεται να μην μπορεί να κουνηθεί. Καμιά διαπραγμάτευση, κανένα περιθώριο. Όλοι αυτοί που επέμεναν πως αυτοί οι ίδιοι οι όροι της δικής τους αγοράς επιτρέπουν την διαπραγμάτευση μέσα από την επίκληση της πιθανότητας κατάρρευσης, εμφανίζονταν ως επικίνδυνοι λαϊκιστές.

Και ξαφνικά από το Σαμαρά και Σία, πήγαμε στη Λευκωσία. Η κυβέρνησή της πήγε στο Eurogroup, απειλήθηκε, πιέστηκε και κατά πώς θα έκανε η κάθε υποτακτική κυβέρνηση, μετέφερε τις απαιτήσεις του Eurogroup στη χώρα ως αδιαπραγμάτευτη βάση. Η πολιτική Αναστασιάδη, κυρίως όμως αυτή του Σαμαρά βρέθηκε στον αέρα σε ώρες. Το κούρεμα των καταθέσεων προκάλεσε απρόσμενη αντίδραση. Πρώτα αντέδρασαν οι Κύπριοι και μετά τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Το αποτέλεσμα ήταν το Eurogroup να διαμηνύσει πως δίνει εναλλακτική λύση στην Κύπρο με φορολόγηση καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ. Να λοιπόν τι προκύπτουν ως συμπεράσματα από αυτές τις ώρες των εξελίξεων:

1. Τα μέτρα και οι όροι δεν είναι αδιαπραγμάτευτοι όπως ισχυρίζονται Βενιζέλος, Σαμαράς και Σία. Η πιθανότητα μια λαϊκή «αποκοτιά» να ακυρώσει τους σχεδιασμούς για την Κύπρο, δημιούργησε υποχωρητικότητα στους εμφανιζόμενους ως ανυποχώρητους από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Άρα τα μέτρα που επιβάλλονται δεν είναι ανελαστικά. Βενιζέλος Σαμαράς και Σία είναι ελαστικοί για τους δικούς τους λόγους. Όχι μόνο δεν διαπραγματεύτηκαν ποτέ, αλλά δεν χρησιμοποίησαν την λαϊκή δυσαρέσκεια για τα μέτρα ως διαπραγματευτικό ατού. Αντιθέτως χρησιμοποίησαν καταστολή και επιχειρήματα φόβου απέναντι στον κόσμο για να δηλώσουν προς τους «εταίρους» την δική τους επιτυχή πάλη υπέρ των μέτρων.

2. Με το φτάρνισμα της μικρής οικονομικά Κύπρου, κρυολόγησε ο πλανήτης. Τα χρηματιστήρια έπεσαν,οι τράπεζες τρομοκρατήθηκαν, ο Πούτιν ανατρίχιασε. Αποδείχθηκε πάρα πολύ απλά πως οι παγκοσμιοποιημένες αγορές εκτός από «πλεονεκτήματα» έχουν και το μεγάλο μειονέκτημα της αλληλοσύνδεσής τους. Ακόμη και η μικρή Κύπρος μπορεί να ρίξει το ντόμινο. Και δεν το θέλουν. Γι” αυτό απειλούν, εκβιάζουν αλλά τελικώς διαπραγματεύονται. Διαφορετικά θα είχαν αφήσει την ελάχιστη οικονομία της Κύπρου να καταρρεύσει. Αλλά δεν αφήνουν ούτε αυτή.

3. Αν ισχύουν όλα όσα διέρρευσαν από το Eurogroup ως διάλογοι, τότε πρόκειται για μια συμμορία εκβιαστών την οποία Σαμαράς και Σία εμφανίζουν ως εταίρους ή ευρωπαϊστές. Σύμφωνα με τις διαρροές από την Κύπρο, όταν ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Μ. Σαρρής σηκώθηκε να φύγει από το Eurogroup θεωρώντας πέρα από κάθε λογική τα επιβαλλόμενα μέτρα, ο Άσμουνσεν πήρε τηλέφωνο τον Ντράγκι και ακολούθησε ο εξής διάλογος:

«Μισό λεπτό να πάρω ένα τηλέφωνο… Έλα Μάριο (Ντράγκι) είμαστε έτοιμοι να σκάσουν δυο κυπριακές τράπεζες; Βεβαίως και είμαστε. ΟΚ κύριε Σαρρή, τώρα μπορείτε να πάρετε όποια απόφαση θέλετε».

Το κλίμα, αν όχι τον διάλογο, επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Κύπριος Πρόεδρος στο διάγγελμά του λέγοντας πως υπήρξε απειλή για κλείσιμο δύο τραπεζών. Άρα δεν μιλάμε για τις προσπάθειες διάσωσης της Οικονομίας, αλλά για εκβιασμούς που γίνονται προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Όλο αυτό το αντιευρωπαϊκό και εκβιαστικό κλίμα, ο Σαμαράς και Σία το εμφανίζουν ως ευρωπαϊκή λύση και μάχη για την Οικονομία. Αποκρύπτουν πως δεν έχει τίποτα φιλοευρωπαϊκό και εμφανίζουν τη συμμορία των εκβιαστών ως πολιτικούς που αγωνιούν για τη σωτηρία, εξωραΐζοντάς τους μαζί φυσικά με τους εαυτούς τους. Οι πραγματικοί λόγοι που επιβάλουν τα μέτρα είναι άλλοι, όπως και οι πραγματικές προθέσεις αυτών που κυβερνούν την Ελλάδα.

Οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα και την Κύπρο, αποφεύγουν να δώσουν την πραγματική διάσταση στο πρόβλημα: μια συστημική κρίση δεν απειλεί τις χώρες αλλά το σύστημα αν πέσουν οι χώρες. Έτσι το σύστημα απλά πολύ απλά,προσπαθεί να “επιλύσει” την κρίση κερδίζοντας από αυτή. Όποιος αμφιβάλλει ας κοιτάξει τα κέρδη που συσσωρεύει η Γερμανία τον καιρό της κρίσης. Ο άλλος τρόπος επίλυσης, είναι μια άλλη Ευρωζώνη, με άλλους όρους Οικονομίας και Πολιτικής. Και βέβαια αλληλεγγύη, όραμα και κοινωνική (όχι τραπεζική) πολιτική.

Αυτή η στροφή για να γίνει χρειάζεται αυτό το αντιδραστικό σύστημα να έχει απέναντί του, ό,τι έγινε στη Λευκωσία.Όχι τους Σαμαρά και Σία.

[Του Κώστα Βαξεβάνη από koutipandoras.gr] 
 New York Times 1,
 New York Times 2,

Ελληνοφρένεια 

Θυσίασαν τους λαούς για να σώσουν τις τράπεζές τους!

Της Ζέζας Ζήκου

από εδώ

Οτι η κυβέρνηση Παπανδρέου/Παπακωνσταντίνου έκανε εγκλήματα, υπογράφοντας το πρώτο Μνημόνιο, και ακολούθησαν οι επόμενες κυβερνήσεις, το ξέρουμε και το έχουμε γράψει εκατοντάδες φορές. Δε λέμε, αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις (που δεν έγιναν), ίσως απαραίτητες και πολλές αλλαγές στο κράτος. Ομως, τα απανωτά φορολογικά χαράτσια και οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, διέλυσαν τη χώρα.

Φυσικά, η εσωτερική χρεοκοπία, η διάλυση των ασφαλιστικών Ταμείων, οι 1.500.000 άνεργοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες κλειστές επιχειρήσεις, οι ευέλικτες μορφές εργασίας δεν είναι… μεταρρυθμίσεις. Αραγε δεν περνούν από το μυαλό τους ότι ακριβώς τα Μνημόνια φταίνε για την κατάσταση της Ελλάδας; Δεν αντιλαμβάνονται ότι όλα τα μέτρα που επιβλήθηκαν οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία και δεν φταίνε οι μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν; Αναρωτιούνται οι αφελείς.

Πήραμε, ας πούμε, ρευστό για να διασωθεί το Δημόσιο. Και δώσαμε το πηδάλιο της οικονομικής πολιτικής στη Μέρκελ, στις Βρυξέλλες και στο ΔΝΤ που παραδοσιακά δοκιμάζει τα όρια των κοινωνιών, αντιμετωπίζοντας τα υποκείμενά τους ως «μονάδες κόστους». Ωστόσο, στην Ελλάδα δεν μόλυναν οι χρεοκοπημένες τράπεζες τα δημόσια οικονομικά. Δεν αναγκάστηκε για χάρη τους να αυξήσει το Δημόσιο τα ελλείμματά του.

Για να παρακαμφθούν οι μεγάλες αντιστάσεις των Γερμανών «δημοσιονομικών ιεράκων», χρειάστηκε ένα «υπαρξιακό σοκ». Οπως ακριβώς το σοκ από την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επέτρεψε στο Κογκρέσο να εγκρίνει τη διάσωση του αμερικανικών τραπεζών από το κράτος, έτσι ακριβώς η ελληνική χρεοκοπία «αξιοποιήθηκε» για να διασωθούν οι τράπεζες της Ευρωζώνης. Αντίθετα, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί δραματικά στο καταχρεωμένο ελληνικό κράτος και στις ρημαγμένες τράπεζες, που εμφανίζουν εικόνα και προοπτικές καταστροφής. Εξανεμίστηκαν οι κεφαλαιοποιήσεις, λόγω του haircut (PSI+) και κάτι ακόμη χειρότερο - των αναγκαστικών κρατικοποιήσεων. Το μεγάλο «κούρεμα» Νο 2 προκάλεσε τη δραματική απαξίωση των τραπεζών, και γκρέμισε τα ασφαλιστικά Ταμεία που υπέστησαν νέες τεράστιες απώλειες κεφαλαίων. Το μεγάλο «κούρεμα» των «τοξικών» ελληνικών ομολόγων, ισοδυναμεί με επίσημη πτώχευση. Ουδείς αμφισβητεί πλέον τις συνέπειες, ούτε καν τα φαντάσματα της ελληνικής Ιστορίας.

Η καθυστερημένη αλήθεια με μισόλογα είναι σκληρή: Ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς δήλωσε ότι ενώ η Ευρώπη έχει ήδη ξοδέψει δισεκατομμύρια ευρώ για να διασώσει τις τράπεζές της, κινδυνεύει «να χάσει μία γενιά». Δηλαδή, ομολογεί με ωμή γλώσσα εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς, δήθεν προειδοποιώντας, για το έγκλημα που διέπραξαν σε βάρος μας οι εταίροι-δανειστές μας για να σωθούν οι δικές τους τράπεζες. Οι δικές μας τράπεζες είναι -σχεδόν- νεκρές.

Μιλώντας στο Reuters, o Γερμανός ευρωβουλευτής δήλωσε η πίεση που δημιουργεί η μεγάλη ανεργία σε χώρες όπως η Ελλάδα «είναι απειλή για την κοινωνική συνοχή, η οποία εάν καταρρεύσει στις χώρες του Νότου, αυτές θα εκραγούν». Και το ωστικό κύμα απειλεί ολόκληρη την Ε.Ε., είπε. «Είμαστε πρωταθλητές στις περικοπές, αλλά έχουμε λίγες ιδέες για να τονώσουμε την ανάκαμψη», είπε. «Η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία έχουν ίσως την καλύτερα μορφωμένη νέα γενιά στην ιστορία τους, οι γονείς έχουν επενδύσει πολλά χρήματα στην εκπαίδευση των παιδιών τους». Και τώρα που είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία τους λέει «δεν έχουμε θέση για εσάς», λέγοντας πως «δημιουργούμε μία χαμένη γενιά». Ομως, το πρόβλημα της Ελλάδας και του μεσογειακού Νότου είναι πρόβλημα του κοινού ευρωπαϊκού χώρου, είναι μείζον πολιτικό πρόβλημα. Γι’ αυτό απαιτεί λύσεις πολιτικές, με ιστορική προοπτική, με μέριμνα για τους ανθρώπους, όχι για τις τράπεζες. Οι κοινωνίες δεν πειθαρχούν με τραμπουκισμούς της τρόικας· η απειλή της εξαχρείωσης οδηγεί σε κοινωνικές εκρήξεις με απρόβλεπτες διαστάσεις στον κοινό ευρωπαϊκό χώρο. Κι όταν οι φλόγες θα τυλίγουν τους δρόμους, τότε οι δικές τους τράπεζες θα τζογάρουν στην καταστροφή μας...

Η κρίση του χρέους των χωρών και οι επιχειρήσεις «αλληλεγγύης» που σκόπιμα επιδίδονται οι «ισχυροί» για μας, αποκαλύπτουν πολλά πράγματα που πάντοτε υποψιαζόμασταν. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μας το λένε πλέον ξεκάθαρα. Ποιο είναι αυτό το μήνυμα; Η επιβολή σκληρών προγραμμάτων λιτότητας θα εφαρμοστεί με ψυχρή ωμότητα στους λαούς της Ζώνης του Ευρώ. Ετσι εξαπολύεται μια επίθεση - τιμωρία κατά των δημοσίων υπαλλήλων, των μισθωτών και των συνταξιούχων, σαν να ήταν αυτοί οι φταίχτες της κρίσης. Αυτοί θα πληρώσουν τον λογαριασμό. Ολους τους λογαριασμούς...

Τι μας χρωστούν οι Γερμανοί!

Όλη η αλήθεια. Άρθρο του Α.Παπαλεξόπουλου

Γράφει ο
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ
Ανώτατος αξιωματικός ε.α-Νομικός

από εδώ

Η Γερμανία όταν χάνει έναν πόλεμο υπόσχεται ότι δεν θα τον επαναλάβει κι όμως αλλάζει συνεχώς τακτική. Επανέρχεται με άλλους τρόπους και άλλα μέσα για να κατακτήσει τα πρώην θύματά της. 
Η ανεξόφλητη οφειλή ή αλλιώς το ξεχασμένο «δάνειο» που ακόμα παραμένει μετά από 70 χρόνια ατακτοποίητη.
Αυτά αποτελούν τα λεγόμενα σήμερα ως συνηθίζεται Κατοχικά δάνεια.
Θα επιχειρήσουμε μια αναλυτική παρουσίαση του όλου θέματος ιστορικά.

Αρχικά πως προέκυψαν τα δάνεια
Όταν η Γερμανία αλλά και η Ιταλία κατέλαβαν την Ελλάδα την άνοιξη του 1941, οι διεθνείς Συμβάσεις της Χάγης ήδη από το 1907 είχαν προβλέψει ότι το κατεχόμενο κράτος θα πρέπει να καταβάλει έξοδα για την διαβίωση και την συντήρηση των κατοχικών στρατευμάτων.
Αρχικά, οι δύο κατακτητές επέβαλαν αυθαίρετη μέθοδο πληρωμής αυτών των εξόδων, με την κυκλοφορία των μάρκων κατοχής και αντίστοιχα των μεσογειακών δραχμών που μάλιστα τυπώνονταν κατά βούληση. Οι αρμόδιοι του Ελληνικού κράτους αντέδρασαν στην χωρίς όριο κυκλοφορία αυτών των νομισμάτων, τα οποία η Τράπεζα ήταν υποχρεωμένη να ανταλλάσσει με δραχμές, έτσι τελικά μετά από λίγους μήνες αποσύρθηκαν τα μάρκα κατοχής ώστε όλες οι συναλλαγές των κατακτητών να γίνονται μέσω Τράπεζας Ελλάδος.
Όμως αργότερα διαπιστώθηκε ότι οι συνεχείς αφαιμάξεις από το Δημόσιο Ταμείο είχαν αδικαιολόγητο μέγεθος. Συνέπεια αυτού του γεγονότος ήταν να καλύπτονται τα έξοδα κατοχής με την εκτύπωση νέου ελληνικού χαρτονομίσματος και να αυξάνεται ο πληθωρισμός, γεγονός που έφερε ως κύρια συνέπεια την έλλειψη των τροφίμων. Έτσι το δίμηνο Νοεμβρίου –Δεκεμβρίου του έτους 1941, η Αθήνα και οι άλλες μεγάλες πόλεις γνώρισαν πρωτοφανή πείνα, με χιλιάδες τραγικά θύματα, όταν άνθρωποι έπεφταν νεκροί στους δρόμους και έμεναν άταφοι ακόμα και μέρες.


Το θέαμα αυτό φαίνεται να συγκίνησε κάποιους στο εξωτερικό ακόμα και στο ίδιο το Βερολίνο ή τη Ρώμη. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκαν κάποιες διαπραγματεύσεις, εν αγνοία των Ελληνικών αρχών. Από τις διαπραγματεύσεις αυτές προέκυψε η συμφωνία του Μαρτίου του 1942 στη Ρώμη.

Τί προέβλεπε αυτή; Βάσει αυτής της συμφωνίας, η οποία κοινοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα στην κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, προσδιορίστηκε ανώτατο όριο εξόδων κατοχής με όριο τις 1,5 δις δρχ. συνολικά για τους δύο κατακτητές. Αυτό αναγνώριζαν και οι ίδιοι εκούσια. 
Στην πράξη, όμως, μετά την συμφωνία οι δύο κατακτητές ζητούσαν και έπαιρναν από την Τράπεζαπολύ μεγαλύτερα ποσά πέραν του ορίου που οι ίδιοι είχαν θέσει ως ανώτατο όριο (δηλαδή τις 1,5 δις δρχ.).

Αυτά τα παραπάνω ποσά οι ίδιοι τα χαρακτήρισαν προκαταβολές, ενώ μάλιστα δεσμεύτηκαν να τα επιστρέψουν στο Ελληνικό κράτος με τη λήξη του πολέμου και της κατοχής, και μάλιστα άτοκα. 

Αυτά είναι, λοιπόν, τα κατοχικά δάνεια, δηλαδή οι παραπάνω από τα τεθέντα ανώτατα όρια αναλήψεις χρημάτων από την Τράπεζα της Ελλάδος. Η Γερμανία και η Ιταλία συμφώνησαν μεταξύ τους, ότι αυτά τα χρήματα θα τα επιστρέψουν σε επόμενο χρόνο.
Οι όροι της Συμφωνίας της Ρώμης που είχε αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1942 επιβλήθηκαν υποχρεω-τικά στην τότε κατοχική κυβέρνηση προς την οποία ανακοινώθηκαν στις 23 Μαρτίου 1942, δηλ. 9 ημέρες μετά την υπογραφή. Η υπόδουλη κυβέρνηση δεν είχε καμμία άλλη επιλογή παρά να τους αποδεχθεί.

Εδώ ας σταματήσουμε προσωρινά την ιστορική ανασκόπηση και ας μεταφερθούμε νοερά στην εποχή εκείνη που οι ηλικιωμένοι την έζησαν ως έφηβοι τότε, ενώ οι περισσότεροι από εμάς μεγαλώσαμε μέσα στον απόηχό της μέσα από ιστορίες των γονιών μας.
Ο Δημήτρης Μαγκριώτης στο βιβλίο του «Θυσίαι της Ελλάδος και Εγκλήματα Κατοχής» γράφει: «Τραγωδίαν τοιαύτης εκτάσεως και εντάσεως ως εκείνη που υπέστη ο ελληνικός λαός δεν αναγράφει άλλην η Παγκόσμιος Ιστορία τους τελευταίους αιώνες» και συνεχίζει «Κανείς άλλος εκ των υποδουλωθέντων υπό του Ράϊχ δεν υπέστη τόσην φθοράν εις έμψυχον και άψυχον υλικόν όσην ο Ελληνικός».
Όντως η Ελλάδα υπέστη τότε τα πάνδεινα. Όντως η Ελλάδα υφίσταται σήμερα τα πάνδεινα από τους απογόνους εκείνων των κατακτητών, που απλά δεν ξέχασαν την ήττα τους στα βουνά της Τρεμπεσίνας και της Κορυτσάς, που απλά δεν ξέχασαν τις απώλειές τους στη μάχη της Κρήτης, που δεν ξέχασαν τους νεκρούς που άφησαν στα Μακεδονικά οχυρά του Μπέλες, όπως το ηρωϊκό και ένδοξο Ρούπελ και ακόμα δεν ξέχασαν τις εκατόμβες των θυμάτων που είχαν από την Αντίσταση του λαού μας στα βουνά, στις θάλασσες, σε πόλεις, πεδιάδες, και χωριά.

Και τώρα φάνηκε, ειδικά μετά το 2009, ότι δεν το ξέχασαν ποτέ από τότε και ότι μεγάλωσαν 2 με 3 γενιές Γερμανών με την σκιά αυτών των γεγονότων.
Ας επανέλθουμε όμως να δούμε ποιά ήταν τα αίτια του Κατοχικού Δανείου.
Το Κατοχικό δάνειο αποτελεί μια εντελώς και μοναδική παράδοξη κατάσταση στην Ελληνική Ιστορία.
Εξηγούμε αμέσως το γιατί. Στην αρχή της Επανά-στασης του 1821 όλες οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης, δια της Ιερής Συμμαχίας, ήταν εναντίον του Εθνικού Ξεσηκωμού της Λευτεριάς του γένους μας.
Όταν όμως είδαν ότι ριζώνει και εξαπλώνεται, η αρχική άρνηση μεταβλήθηκε σε ουδετερότητα και εν συνεχεία από κάποιους σε ενεργή υποστήριξη όταν και αναπτύχθηκε το γνωστό παγκόσμιο ρεύμα του Φιλελληνισμού.
Έτσι, τότε η Ελλάδα υπέγραψε το πρώτο δάνειό της με την Γαλλία. Ήταν η πρώτη δέσμευση του νέου Ελληνικού κράτους και η πρώτη απώλεια εθνικής κυριαρχίας.
Ξέρετε πότε εξοφλήθηκε αυτό το δάνειο; Μόλις πριν από 12 χρόνια. 
Η Ελλάδα, λοιπόν, σε όλη της την Ιστορία δανείζεται και ήταν από τότε χρεωμένη. Κατά την διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, η χώρα μας για πρώτη φορά στην Ιστορία της μετατράπηκε από οφειλέτη σε δανειστή. 

Αλλά ας έρθουμε στην ουσία.
Μπορούσε η Ελλάδα να συντηρήσει το στρατό Κατοχής; Ο Γερμανικός στρατός της Βέρμαχτ που κατέκτησε την Ελλάδα υπό την διοίκηση του Γερμανού Στρατηγού Βίλχελμ Λίστ ανερχόταν σε 500.000 άνδρες. Σε αυτούς προσθέστε 250.000 Ιταλούς και 60.000 Βούλγαρους. Συνολικά, τα κατοχικά στρατεύματα τις τριπλής κατοχής ήσαν 800.000 περίπου. 
Είναι ξεκάθαρο ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορούσε να συντηρήσει ένα τέτοιο πλήθος.
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Η μαρτυρική χώρα μας, σαν μοναδική εξαίρεση από όλες τις κατακτημένες χώρες, υποχρεώθηκε να αναλάβει τη διοικητική μέριμνα και συντήρηση του εκστρατευτικού σώματος των Γερμανών στην Αφρική, που τελούσε υπό διοίκηση του στρατάρχη Ρόμελ.
Έτσι οι τυπολάτρες και αυστηροί Γερμανοί υποχρέωσαν την Ελλάδα να παρέχει κάθε μήνα το ποσό των 8 δις δρχ. για την συντήρησή τους. Αλλά ούτε αυτό το ποσό, σύμφωνα με την Συνθήκη της Χάγης του 1907, η Ελλάδα δεν μπορούσε να το καταβάλλει. Έτσι, για να λυθεί το πρόβλημα, πάντα εις βάρος των Ελλήνων και πάντα υπέρ των κατακτητών (και σήμερα δανειστών μας), εφευρέθηκε το Κατοχικό δάνειο, όπως είπαμε παραπάνω. 
Αυτή είναι η μία όψη της καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας.
Ο Μανώλης Γλέζος στο πρόσφατο βιβλίο που κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Και ένα Μάρκο να ’ταν …», επεκτείνει κατά την γνώμη μας πολύ ορθά και σε άλλους τομείς την τότε ισχνή Εθνική οικονομία, μιας οικονομίας, που ας μη ξεχνούμε, είχε την παθογένειά της από τα πρώτα χρόνια του ελεύθερου βίου, τις ανώμαλες περιόδους που ακολούθησαν μετά την ήττα του 1897, που πήρε μια μικρή ανάσα μετά τον διπλασιασμό των εθνικών εδαφών μετά τους νικηφόρους βαλκανικούς πολέμους του 1912-’13 και καταβαραθρώθηκε μετά την εθνική συμφορά της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 και την λήξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Ότι πρόλαβε να ανακάμψει το μικρό χρονικό διάστημα του Μεσοπολέμου, χάθηκε μετά την άνοιξη του 1941 όταν οι Γερμανοί ύψωναν τον Αγκυλωτό Σταυρό (Σβάστικα) στον Ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Αυτήν την ήδη αιμορραγούσα ελληνική οικονομία συνάντησε το τέλος του πολέμου του 1940, η έναρξη της μαύρης Κατοχής.
Αυτήν την ισχνή οικονομία που ερχόταν από τα παράλια της Σμύρνης, όπου οι Έλληνες δεν συνωστίζονταν αλλά σφαγιάζονταν από τους Τσέτες και όταν κατέφευγαν για σωτηρία στα Ευρωπαϊκά πλοία, τότε οι Αγγλο–Γάλλοι σύμμαχοι διέταζαν τους ναύτες τους να κόβουν τα σχοινιά, έτσι ώστε οι ρημαγμένοι και κυνηγημένοι Έλληνες να πνίγονται στη θάλασσα.
Αναφέρει, λοιπόν, ο Μανώλης Γλέζος ότι το πρόβλημα των δανείων δεν μπορεί να εξεταστεί από μόνο του, αλλά θα πρέπει να προστεθεί στην εδαφική κατοχή, και η Δήμευση και Κατάσχεση των περιουσιών του λαού μας, και η βάναυση αρπαγή του 51% των μετοχών των κρατικών επιχειρήσεων, των τραπεζών και όλων των μεγάλων ιδιωτικών βιομηχανιών.
Αν σε αυτά προσθέσουμε και το επισιτιστικό πρόβλημα, την εμφάνιση των πλαστών χαρτονομισμάτων, τη ληστεία των νομισμάτων, τις επιτάξεις, τις ληστείες και τέλος τη φρικτή λεηλασία των αρχαιολογικών θησαυρών και έργων τέχνης, τότε με ευκολία διαπιστώνουμε ότι όλο αυτό το εκρηκτικό μίγμα αποτέλεσε την ταφόπλακα της Ελληνικής οικονομίας και των κόπων των Ελλήνων ντόπιων και προσφύγων μετά το 1922.
Αν στα άψυχα οικονομικά νούμερα και δείκτες προσθέσουμε και τα θύματα που έχασαν τη ζωή τους στις πολεμικές επιχειρήσεις από την 28η Οκτωβρίου του 1940, ή την άμυνα των οχυρών ή τους νεκρούς από πείνα, ή από εκτελέσεις και ολοκαυτώματα ή ακόμα όσων πατριωτών τέθηκαν σε ομηρία ή σε εγκλεισμό στα γερμανικά στρατόπεδα, τότε καταλαβαίνουμε ότι το θέμα Κατοχικά δάνεια είναι ένα πολύ μικρό κεφάλαιο ενός τεράστιου ματωμένου βιβλίου.

Τί, όμως, καθιστά αυτό το θέμα τόσο μεγάλο;
Κατά την άποψή μου δύο λόγοι. Αφενός, οι ηρωϊκοί νεκροί του έπους του 1940, των συγκρούσεων των οχυρών, τα ηρωϊκά θύματα των εκτελέσεων και ομηριών που κατά τον ένα ή τον άλλον τρόπο τιμήθηκαν άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο από το ελεύθερο Ελληνικό κράτος.
Αφετέρου, οι οικονομικές ζημίες των ετών 1940-1949 άρχισαν σιγά-σιγά να επουλώνονται σταδιακά με το μόχθο των Ελλήνων στον αγώνα της βιοπάλης ή της Επιστήμης.
Άρα και οι δύο άξονες των ζημιών έδειξαν σημεία ανάκαμψης. Το μόνο θέμα που έμεινε στην αφάνεια, η μόνη ζημιά που παρέμεινε κρυμμένη – ξεχασμένη ή ακόμα και παραχωρημένη ήταν τα Κατοχικά Δάνεια.
Να γιατί το θέμα αυτό ξεχωρίζει σήμερα, ειδικά σήμερα, και μετά την καταστροφική ένταξη της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης και τα νύχια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Έτσι, αμέσως περνάω στο δεύτερο μέρος της ομιλίας μου, που δεν αφορά το τότε, το ηρωϊκό και μαρτυρικό τότε, αλλά το νεφελώδες από τότε έως το σήμερα. Σ’ αυτό το 2ο μέρος πρέπει να εξεταστούν δύο θέματα:
1ον: Ποιό είναι το ύψος των Κατοχικών Δανείων, με απόλυτη οικονομικοτεχνική προσέγγιση επιστημόνων και τεχνοκρατών.
2ον: Τί έγινε με αυτά τα Δάνεια μετά την απελευθέρωση και
3ον: Γιατί οι Ελληνικές Κυβερνήσεις από το 1950 έως και σήμερα ουδέποτε διεκδίκησαν με επίσημο τρόπο την οφειλή; 
Αλλά ας τα εξετάσουμε από την αρχή.
Σχετικά με το ύψος του χρηματικού ποσού.
Επειδή κατά περιόδους πολλά έχουν λεχθεί για τα δάνεια και το ύψος τους, θα έπρεπε να ήταν χρήσιμος ένας επιστημονικός υπολογισμός. 
Η ατυχία ή μεγάλη εθνική απώλεια είναι ότι μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ένας αρμόδιος και έμπειρος ή μια ομάδα τεχνοκρατών να ασχοληθούν με τον υπολογισμό και να συντάξουν μια ενδελεχή μελέτη.
Μετά την απελευθέρωση, ο μόνος αρμόδιος φορέας, η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των σχετικών λογαριασμών που τηρούσε προσδιόρισε το σύνολο των καταβολών που δόθηκαν από την Ελληνική αρχή στους κατακτητές καθ’ όλη την Κατοχή. Το ποσόν που αφορά την Γερμανία βρέθηκε να ανέρχεται σε 1 τετράκις εκατ. 617 τρις 781 δις 093 εκατ. 648 χιλιάδες 819 δρχ. και για την Ιταλία 220 δις 479 εκατ. 188 χιλιάδες 480 δρχ. 
Αν από αυτά αφαιρεθούν τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής που συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές στη Ρώμη το 1942, η μεν Γερμανία έλαβε επιπλέον ως προκαταβολές 1 τετρ. 530 τρις 033 δις 302 εκατ. 528 χιλ. 819 δρχ. και η Ιταλία 157 τρις 053 δις 637 χιλιάδες δρχ.
Αυτά θα έπρεπε να επιστρέψουν, σύμφωνα με την Συμφωνία της Ρώμης. Εδώ τίθεται το ζήτημα του κανόνα προσδιορισμού, διότι το ακριβές ποσό έπρεπε να εξαχθεί με το μέτρο της τιμαριθμικής δραχμής.


Η Τράπεζα της Ελλάδος αρχικά, χρησιμοποίησε τη μέθοδο της αντιστοιχίας με την τιμή της χρυσής λίρας. Έτσι, προσδιορίστηκε η Γερμανική οφειλή σε 3 εκατ. 670 χιλ. 610 χρυσές λίρες και της Ιταλίας σε 835 χιλ. 616 χρυσές λίρες.
Σε μεταγενέστερο χρόνο ο καθηγητής Άγγελος Αγγελό-πουλος διετύπωσε την άποψη, ότι ο υπολογισμός με χρυσές λίρες δεν είναι ορθός και θα έπρεπε να υπολογιστεί με βάση το δολάριο, έτσι με δική του εκτίμηση υπολόγισε την Γερμανική οφειλή σε 151 εκατ. δολάρια με πρόσθεση άλλων 177 εκατ. ως τόκων, δηλ. συνολικά 328 εκατ. δολάρια.

Ο υπολογισμός Αγγελόπουλου έχει δύο βασικά μειονεκτήματα: 1ον. Αγνοεί την άτοκη επιστροφή κατά την λήξη του πολέμου και 2ον. Υπολογίζει επιτόκιο 4% αντί του ορθού 2,5% που είχαν τότε τα κρατικά δάνεια.
Αργότερα είδαν το φως της δημοσιότητας νέοι υπολογισμοί, μερικώς αντικρουόμενοι μεταξύ τους. 
Σύμφωνα μ’ αυτές τις προσεγγίσεις, έμφαση δόθηκε σ’ ένα συνδυασμό επίσημων και πραγματικών τιμών στα τρόφιμα και τα είδη καθημερινής χρήσης, της πραγματικής τιμής της χρυσής λίρας στην αγορά, όπως και άλλων οικονομικών παραμέτρων.
Έτσι, η πραγματική αποτίμηση την ημέρα που απεχώρησαν οι Ναζί κατακτητές ανέρχεται στο ποσό των 100 δις ευρώ.
Επιπλέον, πρέπει να αναφερθεί ότι ο όρος για την άτοκη επιστροφή ξεπεράστηκε όταν η οιωνεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη.

Αυτό συνέβη με την Διάσκεψη της Ειρήνης του 1946 και από τότε τα δάνεια είναι έντοκα, έτσι ώστε από το 1946 έως σήμερα με το χαμηλό επιτόκιο των 2,5%, το ποσό τελικά φθάνει τα 510 δις 033 εκατ. 165 χιλιάδες ευρώ.
Αυτό ακριβώς το ποσό όφειλε να έχει καταβάλει η μεταπολεμική Γερμανία και αδιαφόρησε να το πράξει, υπό το πρόσχημα του διαμελισμού της σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία.

Αρκετά χρόνια μετά την Διάσκεψη της Ειρήνης του 1946 εφευρέθηκε το επιχείρημα, ότι η Γερμανία δεν μπορούσε να υπογράψει την τελική συνθήκη για όσο χρόνο ήταν διαμελισμένη. Αν η Γερμανία ήταν καλόπιστη, αν ήταν όπως θέλει να λέγεται «τυπική» και «αυστηρή» στους κανόνες, όπως δηλαδή απαιτεί εδώ και τρία χρόνια να είμαστε εμείς, στα πλαίσια των δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων και της οικονομικής εξυγίανσης που μας υποχρεώνει με βίαιο και άδικο τρόπο βιάζοντας τις ψυχές μας, αν λοιπόν η αυτοδιαφημιζόμενη σκληρή Γερμανία ήταν και σκληρή και συνεπής με τον εαυτό της, σ’ αυτό το διάστημα των 44 ετών που μεσολάβησαν μέχρι να ενοποιηθεί, θα μπορούσε να είχε καταβάλλει την οφειλή της, έστω και σταδιακά.

Απέφυγε όμως, επιδεικτικά να το πράξει, αδιαφόρησε καταφανώς και στα επόμενα χρόνια, ειδικά μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου όταν και ενοποιήθηκε.
Βέβαια, έπραξε έτσι και εξακολουθεί την ίδια πολιτική εκμεταλλευόμενη πλήρως την Ελληνική αδιαφορία από πλευράς των επισήμων Κυβερνήσεων.
Έτσι εισερχόμαστε στο επόμενο βήμα αυτού του οδοιπορικού που επιχειρούμε σήμερα βήμα-βήμα μαζί, αγαπητοί φίλοι και φίλες.
Στο ερώτημα τί απέγινε με τα δάνεια μετά την απελευθέρωσή μας;
Η πικρή αλήθεια για μας είναι, ότι τα δάνεια που μέσα στην μανία και το μίσος τους οι κατακτητές πήραν από την Ελλάδα, με συνέπεια να διαλύσουν από τότε την οικονομία της, οι Ελληνικές κυβερνήσεις από την απελευθέρωση έως και σήμερα δεν έχουν κατορθώσει να εισπράξουν. Κατά καιρούς, έγιναν κάποιες άνευρες και υποτονικές ενέργειες, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. 
Το θέμα αρχικά, τέθηκε στην Διάσκεψη της Ειρήνης στο Παρίσι το 1946. Η Γερμανία ήταν τότε διαμελισμένη οπότε η απαίτηση της Ελλάδος δεν κατέστη ποτέ εφικτό να τεθεί. Αντίθετα, σε ότι αφορούσε στην Ιταλία, ύστερα από αρκετές διακυμάνσεις, το Ελληνικό κράτος ικανοποιήθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο.
Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας άρχισαν σταδιακά τα δύο κράτη να αναπτύσσουν διμερείς οικονομικές σχέσεις, αλλά παρόλα αυτά οι Γερμανοί ιθύνοντες ποτέ δεν βοήθησαν στην ρύθμιση του χρέους, με το επιχείρημα ότι δεν ήταν υποχρεωμένοι να το πράξουν.
Τον Νοέμβριο του 1952 επέστρεψε στην Ελλάδα, μετά την αμνήστευσή του, ο κατοχικός Υπουργός Οικονομικών Σωτ. Γκοτζαμάνης που τότε τερμάτισε την πολυετή φυγοδικία του στο εξωτερικό. Με την επάνοδό του υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να απεμπολήσει το χρέος.
Την εποχή που στην εξουσία ήταν ο Ελληνικός Συναγερμός δεν ζητήθηκε επίσημα η εξόφληση, με το επιχείρημα ότι έπρεπε να ρυθμιστεί η υπογραφή διμερούς συνθήκης. Σημαντική εξέλιξη στο θέμα έχουμε τον Φεβρουάριο του 1953, όταν και υπογράφτηκε η Συμφωνία του Λονδίνου, που ρύθμιζε τα γενικότερα χρέη της ηττημένης Γερμανίας απέναντι στους νικητές Δυτικούς συμμάχους.
Με την Συνθήκη του 1953, η Γερμανία αν και οφειλέτης και πρόξενος παγκόσμιας καταστροφής, έτυχε ευνοϊκών ρυθμίσεων, όπως την παραγωγική ικανότητα των εξαγωγών της, την δυνατότητα πώλησης των γερμανικών προϊόντων στο εξωτερικό, τις μελλοντικές πιθανές εμπορικές συνθήκες, τα δημοσιονομικά και εσωτερικά μέτρα που μπορούσε να λάβει για την διασφάλιση του πλεονάσματός της από τις εξαγωγές, αλλά το πιο σημαντικό ίσως από όλα είναι ότι η εξυπηρέτηση του γερμανικού χρέους θα προσδιοριζόταν σε συνάρτηση με την πρόοδο της γερμανικής οικονομίας και τα έσοδα από τις εξαγωγές.
Λόγω όλων αυτών και άλλων εξαιρετικών συνθηκών, η Δυτική Γερμανία ανέκαμψε οικονομικά πολύ γρήγορα μετά την λήξη του πολέμου και τελικά απορρόφησε την Ανατολική Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ώστε σήμερα να είναι η ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη και μία εκ των πρώτων παγκοσμίως.
Ενώ όμως η Γερμανία στη θέση του οφειλέτη δέχθηκε ένα τόσο βοηθητικό πρόγραμμα θεραπείας της οικονομίας της, η ίδια χώρα σήμερα στη θέση του δανειστή προς την χώρα μας παρουσιάζει ένα φρικιαστικό και εξαιρετικά απάνθρωπο και σκληρό πρόγραμμα.
Χωρίς να είμαστε οικονομολόγοι και ειδικοί, μια απλή σύγκριση της θεραπείας του 1953 με τα τρία μηνύματα και το μαρτύριο των συνεχών δόσεων που υφιστάμεθα από το 2009 μέχρι σήμερα είναι ενδεικτική.
Αλλά ας μην έχουμε αυταπάτες, οι λόγοι που ώθησαν τις δυτικές δυνάμεις να μεταχειριστούν ευνοϊκά την Δυτ. Γερμανία μετά το 1945 δεν ισχύουν για την περίπτωση της Ελλάδος.
Συνεχίζοντας την ιστορική αναδρομή των απαιτήσεων φθάνουμε στο 1964 όταν στην Κυβέρνηση βρισκόταν η Ένωση Κέντρου. Ακολούθησαν τρεις νέες κρούσεις προς τη Γερμανία από τους Άγγελο Αγγελόπουλο, Ανδρέα Παπανδρέου και Ευάγγελο Σαββόπουλο, χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα.
Το έτος αυτό ο Γερμανός Καγκελάριος Έρχαρντ υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Έκτοτε για το θέμα παρήλθαν δεκαετίες σιωπής. Στους νεοέλληνες που μεγάλωναν στις δεκαετίες της ψευδο-ευμάρειας, του βολέματος, του υπερδανεισμού και της πνευματικής αδιαφορίας αυτό το μέγιστο θέμα κρύφτηκε.
Ίσως σημαντικότατο ρόλο σ’ αυτήν την στάση των επισήμων ιθυνόντων να έπαιξε και η παράνομη οικονομική εξάρτηση Ελλήνων πολιτικών από Γερμανικούς κολοσσούς πρώτης γραμμής, όπως της SIEMENS και άλλων. Έτσι δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν από την μία υψηλόβαθμα κρατικά στελέχη να δέχονται τέτοιου είδους παροχές για οποιονδήποτε λόγο και από την άλλη η επίσημη Πολιτεία να διεκδικεί και μάλιστα σθεναρά από αυτούς που έστελναν τα εμβάσματα, τα δάνεια που χρωστούσε η Γερμανία.
Βέβαια, αυτό μένει να αποδειχθεί και επίσημα με έγγραφα και στοιχεία, αν ποτέ αποδειχθεί, αλλά μέχρι τότε ο λαός μας μπορεί να εκφράζει τις αμφιβολίες του.
Μετά την οικονομική κρίση και την ένταξη της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης, το θέμα επανέρχεται συχνά στην δημοσιότητα. Ειδικότερα, πολιτικοί αρχηγοί, όπως ο Πρόεδρος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Πάνος Καμμένος με άλλα πολιτικά στελέχη και βουλευτές του Κόμματος, έθεσαν το θέμα πολύ ψηλά στην ατζέντα των προγραμματικών δηλώσεων.
Επίσης, ο Αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, στο πρόσφατο ταξίδι του στην Γερμανία έθεσε και αυτός το θέμα στους Γερμανούς ιθύνοντες.
Ακόμη, στελέχη και από άλλους πολιτικούς σχηματισμούς μιλούν για την ανάγκη εξόφλησης των χρεών. Κυρίως όμως, και πάνω από όλα για το θέμα αυτό έχει ευαισθητοποιηθεί ολόκληρος ο λαός μας και αυτοί που θυμόντουσαν και ήξεραν, αλλά και οι νεότεροι αυτοί που δεν γνώριζαν.
Έχουν συσταθεί φόρουμ, ομάδες στο διαδίκτυο διάφορα sites για συλλογές υπογραφών για την διεκδίκηση.
Για τους νεοέλληνες είναι θέμα τιμής η διεκδίκηση, γιατί όλοι πια μάθαμε ότι εάν η Γερμανία είχε φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις της, έστω και με τμηματική καταβολή, σήμερα οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δεν θα υφίσταντο αυτήν την εξαθλίωση επί τρία χρόνια τώρα, ούτε θα είχαν κλείσει τόσες επιχειρήσεις, ούτε οι νέοι μας θα αμείβοντο με μισθούς Βιετνάμ ή θα ξενιτεύονταν στο εξωτερικό, ούτε οι μισθοί και οι συντάξεις θα έφταναν στο σημερινό επίπεδο ισοπεδώνοντας ζωές και κλείνοντας σπίτια, ούτε θα θρηνούσαμε τέλος τους 3.000 και πλέον Συνέλληνες που απογοητευμένοι με θολωμένο μυαλό έφτασαν στην αυτοκτονία.
Επίσης, είναι θέμα Αρχής και για την σύγχρονη Γερμανία η ηγεσία της οποίας δια της Καγκελαρίου Μέρκελ και του Υπουργού Οικονομικών Σόϊμπλε παρουσιάζεται αγέρωχη και σκληρή απέναντι στην Ελλάδα, επειδή βρέθηκε σε οικονομικά αδύναμη θέση. Ναι, είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας να εξοφλήσει τις πραγματικές οφειλές απέναντι της Ελλάδας, οφειλές ποτισμένες με αίμα.
Πρέπει να τις εξοφλήσει και όχι αντ’ αυτής της εξόφλησης οι Γερμανοί ηγέτες να απευθύνονται στους Έλληνες κατά τρόπο δηκτικό και ανήθικο.
Το γεγονός ότι στην μεταπολεμική Ελλάδα κυριάρχησαν πολιτικοί που δεν διεκδίκησαν φορτικά το χρέος για τον οποιονδήποτε τρόπο, δεν σημαίνει ότι αυτά παύουν να ισχύουν και παύουν να είναι χρέος για μια χώρα που διεκδικεί ηγεμονική θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι πληροφορίες φέρουν ότι ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας.
Όπως είδαμε μετά το τέλος του πολέμου η συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δις δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις, ενώ η Ελλάδα τότε ζητούσε 14 δις δολάρια. Και ενώ οι άλλες δυνάμεις κατοχής εξόφλησαν το χρέος τους, η Γερμανία εξόφλησε παρόμοιο με το δικό μας χρέος στην Πολωνία το 1956 και στην Γιουγκοσλαβία το 1971. Η Ελλάδα, όπως προαναφέραμε, ζήτησε πολλές φορές από το 1945, αλλά υποτονικά, το αίτημα της εξόφλησης.
Τελειώνοντας αυτήν την ιστορική αναδρομή, αφήνοντας τοπ ματωμένο χθες, φθάνουμε στο σήμερα.
Υπάρχει τρόπος διεκδίκησης;
Υπάρχει νομική οδός διεκδίκησης; 
Υπάρχει πολιτική οδός διεκδίκησης;
Ως γενικός τρόπος διεκδίκησης είναι η εθνική ευαισθητοποίηση.
Το θέμα πρέπει να αγγίξει τις ψυχές όλων μας, μεγαλυτέρων και νεοτέρων, ανεξάρτητα αν βίωσαν ή όχι τα φρικτά εκείνα γεγονότα της κατοχής.
Ημερίδες σαν τη σημερινή πρέπει να λάβουν χώρα παντού απ’ άκρου σ’ άκρον σε όλη την χώρα.
Ξεσηκωνόμαστε, μιλάμε παντού, συμμετέχουμε σε Forum ή συλλογές υπογραφών.
Ανεβάζουμε το θέμα πρώτα απ’ όλα ψηλά μέσα στην δική μας ψυχή και έτσι σχηματίζουμε ένα μαζικό κίνημα διεκδίκησης.
Το θέμα δεν είναι παραταξιακό, είναι Ελληνικό και εθνικό και αφορά όλους μας και τα παιδιά μας.
Το θέμα δεν ανήκει σε παράταξη, ούτε πολιτικό κίνημα, ούτε πρέπει να μονοπωλείται.
Τα δάνεια και τα χρήματα δεν είναι ούτε Αριστερά, ούτε Δεξιά, αλλά είναι Ελληνικά και εάν οι κυβερνώντες είχαν την δύναμη να τα διεκδικήσουν και να μην υποκύπτουν σε εκβιασμούς με μίζες ή δωράκια, δεν θα είχαμε οδηγηθεί στην σημερινή κατάσταση.
Για τη νομική οδό διεκδίκησης θα σας ομιλήσει ο καθηγητής και έγκριτος συνταγματολόγος κος Κατρούγκαλος, τον οποίον θα παρακολουθήσουμε όλοι με προσοχή.
Για το θέμα αυτό, ως νομικός, θα θέσω μόνο δύο θέματα επιγραμματικά. Η Γερμανία έθεσε στο παρελθόν θέμα παραγραφής. Αυτού του είδους η απαίτηση δεν υπόκειται σε παραγραφή, διότι και μόνο το γεγονός ότι κατά καιρούς το θέμα επανατέθηκε από ελληνικής πλευράς έστω και αν για γενικότερους λόγους δεν καταφεύγει σε δικαστικές διαδικασίες αποκλείει την παραγραφή. Γι’ αυτό το θέμα της παραγραφής πρέπει να μελετηθεί πολύ σοβαρά, γιατί σύμφωνα με τους εισηγητές στα Διεθνή όργανα, αν η οφειλή έχει δημόσια προέλευση, δηλαδή έχει προκύψει απευθείας σε κράτη, η διαιτητική πρακτική δεν αποδέχεται την παραγραφή.
Για το θέμα αυτό, έχω να σημειώσω και αρκετά άλλα, αλλά για την οικονομία του χρόνου και επειδή ακολουθεί η ομιλία του κου Κατρούγκαλου, σημειώνω στο εξής: η Ελλάδα έχει δυνατότητα διεκδίκησης σε ανώτατο δικαστικό δικαιοδοτικό επίπεδο.
Ήδη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έχει εισαχθεί το θέμα για τα θύματα του Ναζισμού και τις Γερμανικές αποζημιώσεις, το οποίο έχει οδηγηθεί εκεί μέσω των Ιταλικών δικαστηρίων. Η Γερμανία προσέφυγε για να ακυρώσει τις αποζημιώσεις.
Η τωρινή εξέλιξη στο θέμα μας έχει ως εξής: Την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013 θα παραδοθεί (παραδόθηκε) το πόρισμα της Ομάδας Εργασίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για την καταγραφή και ταξινόμηση κατά κατηγορία περίπτωσης.
Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ κ. Νότη Μαριά, σχετικά με την πορεία των εργασιών της Ομάδας, ο κος Σταϊκούρας τόνισε ότι μετά την παραλαβή του πορίσματος η Κυβέρνηση θα κινηθεί στο πλαίσιο της νομοθεσίας.
Για την εξέλιξη του έργου η κυβέρνηση ανακοίνωσε «ότι αυτό τείνει να ολοκληρωθεί, ενώ μέχρι τώρα έγινε κατανομή των φακέλων των αρχείων σε κάθε κατηγορία ξεχωριστά, προχώρησε η ηλεκτρονική απεικόνιση του αρχειακού υλικού, καταγράφηκαν 184 αρχειακοί τόμοι του υλικού και ξεκίνησε η σύνταξη του τελικού παραδοτέου του έργου της ομάδας αναφορικά με την καταγραφή και ταξινόμηση του αρχείου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. 
Είναι απόλυτη ανάγκη σήμερα οι Υπουργοί Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Εξωτερικών να παρακολουθήσουν αυτήν την εξέλιξη, υπό την καθοδήγηση του ίδιου του Πρωθυπουργού, αφού η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία δεν έχει λάβει αποζημίωση ούτε ένα ευρώ ή έστω ένα μάρκο, όπως λέει χαρακτηριστικά ο Μανώλης Γλέζος στο βιβλίο του.
Έτσι φθάνουμε στην πολιτική διεκδίκηση. Πιστεύουμε στο μαζικό κίνημα για την αξίωση, συμπαραστεκόμαστε στα κινήματα διεκδίκησης, επικοινωνούμε με φορείς όπως Δημάρχους μαρτυρικών πόλεων.
Στηρίζουμε κάθε γνήσια πατριωτική φωνή που θέτει το θέμα σε πρώτη προτεραιότητα.
Φέρνουμε το θέμα σε κάθε Ελληνικό σπίτι, σε κάθε ελληνική ψυχή και δηλώνουμε ενεργή υποστήριξη σε όποιον δημόσια αγωνίζεται για την απαίτηση από του Γερμανούς.
Μη ξεχνώντας ότι το θέμα αυτό εντάσσεται στην γενικότερη κατάσταση εξαθλίωσης και βίαιης πτώχευσης που έχει εφαρμοστεί στη Χώρα μας μετά από το 2009.
Ότι κάνουμε θα το κάνουμε Μόνοι μας, μόνοι μας θα επιχειρήσουμε την ανατροπή, μόνοι μας θα πετύχουμε το νέο ξεκίνημα του λαού μας, αρχίζοντας πρώτα από τον εαυτό μας.
Επειδή η ιστορία είναι επανάληψη γεγονότων σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, επέλεξα να κλείσω την ομιλία με τους λόγους του Στρατηγού του γένους μας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, λίγο καιρό πριν τον Εθνικό Ξεσηκωμό.

«Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι θα είμεθα, ούτε πως δεν έχουμε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τις πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μάς είπε πού πάτε εδώ να πολεμήσετε. 
Αλλά ως μια βροχή έπεσε σε όλους μας επιθυμία της Λευτεριάς μας και όλοι μικροί και μεγάλοι, καπεταναίοι και έμποροι, πεπαιδευμένοι και αμόρφωτοι, εις αυτόν τον σκοπόν και εκάμαμε την Επανάσταση». _