Η Άνοιξη της Ελληνικής Αστρολογίας

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2011 15:01

Γράφει ο Γιάννης Ριζόπουλος, από εδώ

Είναι πραγματικά μαγικά τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στον -πραγματικά ταλαιπωρημένο- χώρο της Ελληνικής Αστρολογίας.

Τα προηγούμενα χρόνια είχαν γίνει αρκετές προσπάθειες για την συγκρότηση ενός φορέα που θα μπορούσε να αναλάβει την προώθηση της Αστρολογίας στην Ελλάδα, ξεχωρίζοντας την από την ετεροθαλή αδελφή της, την Μελλοντολογία, με την οποία συγγένεψαν με το ...ζόρι στο όνομα της εμπορικότητας.

Όμως όλες αυτές οι απόπειρες κάπου σκόνταφταν ή για να το πω διαφορετικά δεν είχε έρθει ακόμη η ώρα της ευόδωσης τους. Ίσως έπρεπε πρώτα να ξεβραστούν από το «κίνημα» όλοι όσοι είχαν αποκλειστικά ιδιοτελείς σκοπούς ή έθεταν πάνω από το κοινό συμφέρον τον εγωισμό τους.

Τελευταίο παράδειγμα ήταν η προ διετίας προσπάθεια για την σύσταση ενός συλλόγου, η οποία «κόλλησε» εν μέρει στον τρόπο πιστοποίησης των «πραγματικών αστρολόγων» και πολύ περισσότερο σε θέματα ουσίας που είχαν να κάνουν με την επιθυμία κάποιων να ποδηγετήσουν τους υπόλοιπους.

Το δίδαγμα από όλη αυτήν την ιστορία ήταν πικρό αλλά πολύτιμο: Τίποτα δεν μπορεί να κτιστεί πάνω σε ίντριγκες και δυστυχώς από δαύτες ..χορτάσαμε! Από ότι φαίνεται όμως, αφού πρώτα ξεχώρισαν τα πρόβατα από τα ερίφια, η ιδέα που πάντα υπήρχε στο μυαλό πολλών από εμάς δείχνει να παίρνει σάρκα και οστά. Και όπως συμβαίνει συχνά σε ανάλογες περιπτώσεις, με την αγαστή σύμπλευση του Ποσειδώνα -μεγάλη η χάρη του- η όλη υπόθεση για αλλού πήγαινε και κατέληξε εκεί που θα ...έπρεπε!

Όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα του φίλτατου Κριού -τι άλλο;- Μιχάλη Ντζιβανάκη για να ορίσουμε το 2012 ως Έτος Αστρολογίας, αν γίνεται και Παγκόσμιο. Ο Μιχάλης βέβαια, παρότι ενδιαφέρεται σφόδρα για το αντικείμενο, δεν είναι αστρολόγος και είχε περισσότερο τον νου του σε μια γενική προσπάθεια για την ανάδειξη των πιο ποιοτικών στοιχείων της Αστρολογίας.

Όμως, από εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ, που μια παρέα αστρολόγων (και μη) μαζεύτηκε σε μια ταβέρνα για να συζητήσουμε το πως θα μπορούσε να οργανωθεί μια τέτοια προσπάθεια, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Ο καλός Κριός μας, αφού έβγαλε το φίδι από την τρύπα -ένα φίδι που έχει πάντα την τάση να ξαναχώνεται σε αυτήν- παρέδωσε το ...πνεύμα και ανέλαβαν πλέον τα υπόλοιπα ζώδια.

Και ύστερα από την σπίθα που άναψε ο Κριός, εγένετο ...φως!

Ξεκινώντας με την πρόθεση να κινηθούμε σε μια επιμορφωτική κατεύθυνση, τέθηκε και το ζήτημα των «ανταλλαγών» μεταξύ των αστρολόγων, την αλληλο-ενημέρωση μας δηλαδή για νέες ιδέες, θεωρήσεις και τεχνικές. Αφού συμφωνήσαμε πως κάτι τέτοιο μπορούσε άνετα να γίνει σε ένα σχετικά κλειστό κύκλο και με περιορισμένο αριθμό ακροατών, αίφνης το πράγμα ...άνοιξε! Οι είκοσι έγιναν πενήντα, ύστερα εκατό και σήμερα φτάσαμε πλέον να μιλάμε για τους τριακόσιους, όχι του Λεωνίδα αλλά όλους εσάς που θα θελήσετε να μας συντροφεύσετε σε αυτό το εγχείρημα.

Η πρόταση για την διοργάνωση ενός Συνεδρίου -και μάλιστα για ειδικό κοινό- όπου θα παρουσιάσουν τα θέματα τους οι Έλληνες αστρολόγοι, αποδείχθηκε τελικά πως δεν ήταν ένα όνειρο θερινής νυκτός.

Το «ειδικό κοινό» συμπεριλαμβάνει όλους εσάς που χρόνια τώρα έχετε «εκπαιδευτεί» να αναζητάτε κάτι πολύ περισσότερο από το ...Κριός-Ταύρος-Δίδυμοι και τις ζωδιακές προβλέψεις και που διψάτε να ακούσει φρέσκες ιδέες σαν αυτές που μπορεί να γεννηθούν από το -έστω και σε ύπνωση- Ελληνικό πνεύμα.

Πάντα υποστήριζα και θα εξακολουθήσω να το πράττω πως οι Έλληνες αστρολόγοι έχουν μέσα τους το «δαιμόνιο» της φυλής και είναι πραγματικά κρίμα να αναλώνονται σε αντιγραφές των αλλοδαπών συναδέλφων. Και τώρα ήρθε η στιγμή να το αποδείξουμε με την δουλειά μας, όπως αρέσκεται να λέει και ο ...Ζαν Μπαρντό, το «τρομερό παιδί» των ανοδικών και καθοδικών στροφών στο Χρηματιστήριο!

Η Οικονομία θα είναι βέβαια στην ατζέντα του Συνεδρίου αλλά όχι μόνη της. Η Ελλάδα συνολικά, το 2012, οι ανθρώπινες σχέσεις και μια ντουζίνα από εισηγήσεις, πιστεύω πως θα αποζημιώσουν και με το παραπάνω όσες και όσους μας τιμήσετε με την παρουσία σας.

Ήδη έχει κλείσει η ημερομηνία (12 και 13 Νοεμβρίου), έχουν βρεθεί οι εισηγητές, τα θέματα -πρωτότυπα στο σύνολο τους- και ένας εξαιρετικός συνεδριακός χώρος στον Παράδεισο Αμαρουσίου, το «Δαΐς». Πολύ σύντομα θα ανακοινωθούν και επισήμως οι συμμετέχοντες και το ακριβές πρόγραμμα, τόσο από την σελίδα της ομάδας πρωτοβουλίας για ένα «2012-Έτος Αστρολογίας» που θα ανοίξει την Δευτέρα στο Facebook, όσο και από τις σελίδες του astrology.gr, που είναι ένας από τους χορηγούς επικοινωνίας του Συνεδρίου..

Όμως, πέρα από αυτήν την θετική εξέλιξη μιας φιλόδοξης ιδέας, προέκυψε και κάτι μάλλον απροσδόκητο. Η ανάγκη του να υπάρξει ένας επίσημος φορέας πίσω από το Συνέδριο, οδήγησε τελικά -και ύστερα από διαρκείς διαβουλεύσεις και ...συμπαντικές συνωμοσίες- στην απόφαση για την ίδρυση ενός φορέα φίλων, εραστών και υπερασπιστών της Αστρολογίας μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα.

Η συνέχεια, στο ..επόμενο editorial

Σεπτέμβριος 1922 - Η Σμύρνη μάνα καίγεται

Ήταν Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου του 1922...

Από τον Γιάννη Ριζόπουλο & το www.astrology.gr

Ο Τουρκικός στρατός υπό την ηγεσία του Νουρεντίν βρισκόταν εδώ και τέσσερις ημέρες στην «Γκιαούρ Ισμίρ», την Σμύρνη των απίστων, την πύλη της Μικράς Ασίας προς την Ευρώπη, προβαίνοντας σε κατά συρροή δολοφονίες και βιασμούς Αρμενίων και Ελλήνων.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό Τζωρτζ Χόρτον, τον μόνο ίσως πρόξενο που προσπάθησε να βοηθήσει τους πρόσφυγες, οι Τούρκοι ήταν αποφασισμένοι να διώξουν για πάντα τους χριστιανούς από την Μικρά Ασία.

Γι' αυτό και δεν σεβάστηκαν τις χιλιάδες από «ικέτες» που κατέφυγαν σε εκκλησίες και νεκροταφεία μήπως και σωθούν. Εξ άλλου η μογγολική κουλτούρα των στιφών του Μουσταφά Κεμάλ (μάστιγα της Ασίας τους αποκάλεσε ο Χόρτον) δεν περιείχε ίχνος από τέτοιες αξίες, που γεννήθηκαν στην αρχαία Ελλάδα και ρίζωσαν στις ψυχές των Ελλήνων. Αντιθέτως, οτιδήποτε συνδεόταν με το θρησκευτικό στοιχείο αποτελούσε τον βασικό τους στόχο. Ιερείς εξοντώθηκαν ανηλεώς και ο ίδιος ο μητροπολίτης Χρυσόστομος παραδόθηκε από τον Νουρεντίν στο αφιονισμένο πλήθος για να τον λυντσάρουν. Λίγοι μόνον κατόρθωσαν να γλιτώσουν κρυμμένοι μέσα στα μνήματα...

Εγκαταλειμμένοι στο έλεος του Θεού, οι χριστιανοί της πόλης μάταια προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την συμφορά. Ούτε οι Ελληνικές αρχές, που είχαν δραπετεύσει λίγες ημέρες νωρίτερα, ούτε τα πλοία των «Μεγάλων Δυνάμεων» πρόσφεραν στους κυνηγημένους την παραμικρή βοήθεια.

Επρόκειτο για μια γενοκτονία μπροστά στην οποία οι Ναζί ήταν ...αγγελούδια, μια πραγματική ντροπή για τον «πολιτισμένο» κόσμο. Οι φόνοι, οι εμπρησμοί, οι λεηλασίες και οι βανδαλισμοί γίνονταν κάτω από την μύτη των «συμμάχων», που παρακολουθούσαν αδιάφοροι από μακριά τον «συνωστισμό στην αποβάθρα», όπως τον παρουσίασε και η γνωστή μας κ Ρεπούση. Φωτογράφιζαν απαθέστατοι το «show», πετώντας μάλιστα πίσω στην θάλασσα τους απεγνωσμένους που έφταναν ως τα πλοία. Προδομένοι από τους ξένους αλλά -το χειρότερο- και από τους Έλληνες, όσοι τελικά σώθηκαν, το κατάφεραν ύστερα από την ανθρωπιστική παρέμβαση του Αμερικανού Άσα Τζένιγκς που μεσολάβησε και τελικά ύστερα από δύο ημέρες δόθηκε η δυνατότητα σε χιλιάδες πρόσφυγες να βρουν καταφύγιο στα «Πλοία της Συμπόνοιας» και να καταλήξουν στην Ελλάδα.

Προπομπός του Τζένιγκς και φωτεινή εξαίρεση της διεθνούς απάθειας μπροστά στο έγκλημα ήταν ένας άγνωστος Ιάπωνας πλοίαρχος που τις ώρες της μεγάλης σφαγής μόνος αυτός και το πλήρωμα του άδειασαν στην θάλασσα το φορτίο τους για να μαζέψουν όσον το δυνατόν περισσότερες κυνηγημένες ψυχές.

Στον αντίποδα είναι χαρακτηριστικό πως ο διορισμένος ύπατος αρμοστής της Σμύρνης Στεργιάδης, λίγο πριν φύγει με Γαλλικό πλοίο για να σώσει το τομάρι του είχε ειδοποιήσει όλους τους δημόσιους υπάλληλους να φύγουν αλλά για τους μόνιμους κάτοικους της Σμύρνης είχε δηλώσει: «Αν όλοι αυτοί έρθουν στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα»... Κι έτσι τους παρότρυνε να μείνουν στην πόλη, σε μια από τις πλέον επαίσχυντες πράξεις πολιτικής σκοπιμότητας.

Την Τετάρτη το βράδυ ο Νουρεντίν ολοκλήρωσε το σχέδιο του. Τούρκοι στρατιώτες έφτιαξαν πρώτα μια αντιπυρική ζώνη για να προστατέψουν την τούρκικη συνοικία και τα σπίτια των διακεκριμένων ξένων υπηκόων. Ύστερα έβαλαν φωτιά παντού...

Για να φθάσουμε στο τραγικό φινάλε της Μικρασιατικής εκστρατείας του 1922, εκτός από τις πολιτικές συγκυρίες και τους άστοχους χειρισμούς από την πλευρά της Ελλάδας, σημαντική συμβολή είχαν και οι πλανήτες.

Κατ’ αρχάς στο προοδευτικό ωροσκόπιο (secondary) της Ελλάδας, ο προχωρημένος Ωροσκόπος στο Λέοντα «έδειχνε» την γενέθλια αντίθεση Κρόνου-Ήλιου, επισημαίνοντας μια ενδεχόμενη σκληρή ήττα. Επιπλέον, το προχωρημένο Μεσουράνημα στον Ταύρο σε αντίθεση με τη Σελήνη στον Σκορπιό «κλείδωναν» τα τετράγωνα τους με τον γενέθλιο Ουρανό στον Υδροχόο και τον 10ο οίκο, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου για τις μεγάλες αλλαγές που έρχονταν.

Οι διελεύσεις εκείνης της περιόδου από τον γενέθλιο χάρτη της Ελλάδας «έδειχναν» το κρίσιμο τετραγώνου Δία-Πλούτωνα στην έβδομη μοίρα των παρορμητικών, μια όψη που μας έχει απασχολήσει πολλές φορές και στην πρόσφατη αρθρογραφία, αφού συνδέεται τόσο με την οικονομική κακαοδαιμονία της χώρας μας, όσο και με Εθνικά θέματα.

Όσον αφορά το 1922, η ενεργοποίηση συνέβη από το transit τετράγωνο του Κρόνου με τον Πλούτωνα, μια όψη που συχνά ενέχεται σε εξόχως θλιβερά γεγονότα και αστρο-ιστορικά έχει εμπλοκή τόσο στα γεγονότα του 1973 στην Αθήνα (Πολυτεχνείο, χούντα του Ιωαννίδη), όσο και στην πολυεπίπεδη κρίση των ημερών μας.

Ο Πλούτωνας στην 11^η μοίρα του Καρκίνου έδωσε τέλος σε μια εκστρατεία, που είχε ξεκινήσει καθώς τετραγώνιζε τη γενέθλια θέση του. Αναλογικά έπραξε τα ίδια όταν βρέθηκε στο Ζυγό και οι Τούρκοι, ευκαιρίας δοθείσης, αιματοκύλισαν την Κύπρο. Το τρίγωνο που κάνει με τον Ουρανό είναι ενδεικτικό μιας μεγάλης αλλαγής, που συντελείται με δραματικό τρόπο. Αντίστοιχα ο Ποσειδώνας βρίσκεται απέναντι από το γενέθλιο Ήλιο της Ελλάδας, υποδεικνύοντας τη «Μεγάλη Ιδέα», που ήταν η «μαγιά» της Μικρασιατικής εκστρατείας.

Δυστυχώς, όμως δεν επρόκειτο για μια απλή στρατιωτική και πολιτική αποτυχία. Είχαμε απερίγραπτες σφαγές, μια μεγάλη πυρκαγιά, πόνο απέραντη θλίψη κι έναν ξεριζωμό που αποτυπώθηκε στην λαϊκή παράδοση, ιδιαίτερα την μουσική.

Μια πιο προσεκτική ματιά στον συνδυασμό των τροπικών και των αστρικών θέσεων αποκαλύπτει πολλά περισσότερα. Κρόνος, Ουρανός, Πλούτωνας και Ποσειδώνας συνδυάζονται μεταξύ τους και ασπεκτάρουν τον Ήλιο και την Αφροδίτη με κάθε δυνατή …βαρβαρότητα. Επιπρόσθετα όλα αυτά είχαν μια δυσάρεστη «ανταπόκριση» στον γενέθλιο χάρτη της Ελλάδας και εννοώ κυρίως το τετράγωνο του διελαύνοντα αστρικού Κρόνου με τον γενέθλιο Άρη στον Τοξότη και τον 7ο οίκο (όψη που συνδέεται γενικότερα με συγκρούσεις), ένα τετράγωνο που πήρε τραγικές διαστάσεις με την συμμετοχή του αστρικού Πλούτωνα (το κοκτέιλ Άρη-Πλούτωνα συνδέεται άμεσα με καταστροφές κάθε είδους, ιδιαίτερα σε συλλογικό επίπεδο).

Ο Άρης, θεός και πλανήτης του πολέμου, έβαλε ως διελαύνων και το «κερασάκι» σε αυτό το άγριο αστρολογικό σκηνικό με τα τ-τετράγωνα και τους σταυρούς. Το τετράγωνο του με τον αστρικό Δία, μια όψη τυπική της ανεξέλεγκτης φωτιάς, στην κυριολεξία έκαψε την Σμύρνη.

Κλείνοντας την αναφορά σε αυτήν την Εθνική και ανθρωπιστική τραγωδία, θα επισημάνω τη θέση του αστρικού Πλούτωνα, που κινείται προς τη γενέθλια Σελήνη της Ελλάδας στους Διδύμους. Η ριζική μεταβολή του πληθυσμού, που ολοκληρώθηκε με τη μεγάλη ανταλλαγή και την έλευση των προσφύγων είναι ένα καλό άστρο-ιστορικό μάθημα και μια προειδοποίηση για τα χρόνια που έρχονται.

Η Αστρολογία απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις

Γράφει ο Γιάννης Ριζόπουλος

Ο αστρολόγος-ερμηνευτής δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί με βάση προσχηματισμένες πεποιθήσεις. Το πρώτο και κύριο που μαθαίνει κανείς ύστερα από την εντρύφηση του στο αντικείμενο είναι πως κάθε άτομο είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και κατ' επέκταση οι αφοριστικοί κανόνες και τα σφικτά δόγματα είναι μάλλον για το ..θεαθήναι!

Η πρόοδος των Επιστημών βοήθησε και την αστρολογική σκέψη να εξελιχθεί, πολύ φοβάμαι όμως ότι τα πολυτιμότερα συμπεράσματα τους δεν έχουν ενσωματωθεί ακόμη στον αστρολογικό κορμό.

Η αρχή έγινε με την Ψυχολογία, η οποία πρόσφερε μια νέα γλώσσα στην αστρολογική ερμηνεία. Ο Φρόιντ και στην συνέχεια ο Γιουγκ περιέγραψαν τους ψυχικούς μηχανισμούς και τα μεγέθη που τελικά μπορεί να κρύβονται πίσω από κάθε πλανητική διάταξη. Και μπήκαν στην ζωή μας τα Αρχέτυπα. Ο Ήλιος και ο Άρης εκσυγχρονίστηκαν κι έγιναν μορφές του animus, η Σελήνη και η Αφροδίτη anima, ενώ τα τέσσερα στοιχεία -Φωτιά, Γη Αέρας και Νερό- ορίστηκαν ως βασικές ψυχικές λειτουργίες που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο: Διαίσθηση, Αίσθηση, Σκέψη και Συναίσθημα.

Πανηγύρισαν οι αστρολόγοι, γιατί επιτέλους η επιστήμη -ή τέλος πάντων κάποιος εκτός των τειχών- έδειχνε να επιβεβαιώνει αυτά που για την αστρολογία ήταν κοινός τόπος εδώ και αιώνες. Όμως μέσα στο μεθύσι της νίκης οι περισσότεροι ξέχασαν να κάνουν το αυτονόητο. Να διδαχθούν δηλαδή από την νέα πραγματικότητα, η οποία ναι μεν οδήγησε την Αστρολογία στην σταδιακή χειραφέτηση της από τις μεταφυσικές και απλοϊκές συνισταμένες του παρελθόντος του τύπου «μεγάλη πόρτα θα διαβείς», επιπλέον όμως έθεσε και νέα ζητήματα.

Όταν για παράδειγμα ο Γιουγκ όρισε τις 4 βασικές ψυχικές λειτουργίες, υποστήριξε πως κάθε άτομο χρησιμοποιεί τουλάχιστον δύο από αυτές -την κύρια και μια συμπληρωματική- ενώ μια από τις τέσσερις κινείται στην «σκιερή» πλευρά, όντας ανεπεξέργαστη και σε πλήρη ανταγωνισμό με την κύρια. Πρακτικά για τα 4 στοιχεία της παραδοσιακής Αστρολογίας, αυτό σήμαινε πως θα έπρεπε πλέον να εξεταστούν ως σύνθετα και -το κυριότερο- ζωντανά και όχι στατικά, με το κάθε ζώδιο που ανήκει σε μια συγκεκριμένη τριπλότητα, να διαφοροποιείται αρχικά από τα άλλα δύο εξ αιτίας της δευτερεύουσας λειτουργίας του. Ο Κριός, ο Λέων και ο Τοξότης είναι μεν Φωτιές -ανταποκρίνονται δηλαδή στον διαισθητικό τύπο του Γιουγκ αλλά ο πρώτος θα μπορούσε να έχει ως βοηθητική λειτουργία το Νερό, ο δεύτερος τη Γη και ο τρίτος τον Αέρα. Να μια διαφορετική ορολογία για τα «παρορμητικά», τα «σταθερά» και τα «μεταβλητά», θα μπορούσε να πει κανείς... Με την διαφορά πως η Ψυχολογία θέτει και άλλες παραμέτρους, τις οποίες η Αστρολογία αγνοεί επιδεικτικά.

Εσωστρεφείς και εξωστρεφείς τύποι «παίζουν» σε μια διαφορετική λογική από το κάπως χοντροκομμένο Κριός = εξωστρεφής, Ταύρος = εσωστρεφής κ.ο.κ. Το γένος του ατόμου (θηλυκό-αρσενικό) ορίζει πλειοψηφικά τις πιθανότητες να γίνεται κατά περίπτωση ευκολότερη η χρήση των «αρσενικών» (σκέψη, διαίσθηση) ή των «θηλυκών» (αίσθηση, συναίσθημα) βοηθητικών ψυχικών λειτουργιών. Μια Κριός δηλαδή (Φωτιά-Νερό) είναι ευκολότερο να λειτουργεί εναλλακτικά ως Λέαινα (Φωτιά-Γη), ενώ ένας Κριός ως Τοξότης (Φωτιά-Αέρας).

Και βέβαια με την χρήση των συμπληρωματικών λειτουργιών που δίνουν σε κάθε ζώδιο δύο Στοιχεία, το περιβόητο και συχνά βαρύγδουπο «σου λείπει Αέρας ή Φωτιά κλπ» χρειάζεται επειγόντως επανεξέταση.

Το θέμα είναι πως παρ' όλα αυτά που πρακτικά διευρύνουν την αστρολογική οπτική, η κυρίαρχη «γραμμή» στην Αστρολογία εξακολούθησε να οριοθετεί τα ζώδια σε Στοιχεία και Ποιότητες, χωρίς να ληφθούν υπόψη τα πορίσματα της Ψυχολογίας.
Και η «ασίστ» έμεινε ανεκμετάλλευτη, εμποδίζοντας ουσιαστικά την ίδια την Αστρολογία να εξελιχθεί και να ενσωματωθεί στον πολιτισμικό κορμό.

Ερχόμαστε τώρα στην Φυσική, η οποία όσο περνούν τα χρόνια στηρίζει όλο και περισσότερο με τα πορίσματα της το μοντέλο των κοσμικών επιδράσεων, μέσα σε ένα διαδραστικό ενεργειακό καθεστώς.

Λίαν προσφάτως, με ένα μεγαλοπρεπές mea culpa, αναγνωρίστηκαν οι πιθανότητες για την ύπαρξη του «αιθέρα» των αρχαίων, ενός κοσμικού μέσου, δηλαδή που πρακτικά ενοποιεί την οργανική και την ανόργανη ύλη, άρα αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο για όλες αυτές τις -πρώην- παράδοξες πλανητικές επιρροές.

Από την άλλη πλευρά όμως, η Αρχή της Απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ έχει ήδη πάνω από 80 χρόνια ζωής αλλά για την δογματική και εν πολλοίς φαταλιστική αστρολογική σκέψη μάλλον ...δεν υπάρχει. Διότι η επιστημονική πλέον παραδοχή πως σε κάθε περίπτωση ενεργειακής επιρροής ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με δέσμες πιθανοτήτων με τον εκάστοτε παρατηρητή μάλιστα, να επηρεάζει το αποτέλεσμα, δεν «χώρεσε» στα μυαλά εκείνων που επιμένουν να αντιμετωπίζουν τους αστρολογικούς χάρτες ως αυστηρά προδιαγεγραμμένους. Με αποτέλεσμα οι αστρολογικές προβλέψεις να θεωρούνται ακόμη άτεγκτη προτεραιότητα, έναντι της ψυχικής διερεύνησης που συμβάλλει στην αυτογνωσία αλλά αναδεικνύει επίσης την εν δυνάμει μοναδικότητα του κάθε ατόμου και του μέλλοντος του. Και αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, με το διαρκές και ανάλογο εμπορευματικό άλλοθι.

Όσο οι αστρολόγοι αναπαράγουν το φαταλιστικό μοντέλο διαμορφώνουν μια αντίστοιχη συνείδηση στο κοινό και τους πελάτες τους. Και εφ' όσον ο πελάτης «πείθεται» να λειτουργήσει αποδεχόμενος το «μοιραίο», τόσο ενδυναμώνεται και η ισχύς του αστρολόγου-μάγου. Οι προβλέψεις επιβεβαιώνονται στο ακέραιο και όλοι είναι ...ευχαριστημένοι!

Όμως το πνευματικό καθήκον κάθε αστρολόγου είναι να τους υποδείξει και την άλλη κατεύθυνση -κι όποιος θέλει θα την δει- μήπως τελικά κατορθώσουμε να απεγκλωβιστούμε από την αυτάρεσκη ένδεια των «θριαμβευτικών» προβλέψεων σε ατομικό επίπεδο. Χρειάζονται βέβαια κι αυτές, όχι όμως στο πνεύμα μιας σώνει και καλά εγγυημένης πιστοποίησης των ικανοτήτων μας αλλά ως μια εφαρμογή με πολλούς «αστερίσκους».

Ο πελάτης και το κοινό πρέπει να μάθουν πως κάθε ένδειξη έχει δυνητικά πολλές συνέπειες, ανεξάρτητα αν στην πλειοψηφία τους αποτυπώνονται με τον «συνήθη» προβλεπόμενο τρόπο, εξ αιτίας της επίσης συνήθους συμπεριφοράς τους. Αυτού του είδους οι «αποδείξεις» της αστρολογικής λειτουργικότητας καταλήγουν άτοπες κάθε φορά που το υποκείμενο διαφοροποιείται από την συλλογική «γραμμή». Για μένα η σωστή προσέγγιση σε ένα ωροσκόπιο δεν είναι του τύπου «θα γίνει αυτό» αλλά «αν πράξεις το Α θα έχεις το Β και αν επιλέξεις το Γ θα έχεις το Δ».

Μένοντας στον χώρο της κβαντομηχανικής, αξίζει να σταθούμε και σε μια ακόμη διαπίστωση. Το ότι μια ενεργειακή μονάδα μπορεί να είναι ταυτόχρονα και κύμα και σωμάτιο -να συμπεριφέρεται δηλαδή κάτω από διαφορετικούς νόμους- δεν βρήκε καμία εφαρμογή στην σύγχρονη Αστρολογία. Και για το τι μπορεί να σημαίνει αυτό, δεν έχουμε παρά να σκεφθούμε τα δύο κύρια αστρολογικά ρεύματα της εποχής μας, την «τροπική» και την «αστρική» σχολή που η κάθε μια διαρρηγνύει τα ιμάτια της για την ορθότητα της.

Κάθε πλανήτης έχει μια τροπική και μια αστρική θέση, που ουσιαστικά πρόκειται για τις δύο ενεργειακές διαστάσεις του (και για να μην ...ξεχνιόμαστε, εννοείται πως ο παρατηρητής -δηλαδή εμείς- μπορεί να αλλάξει την ποιότητα τους).

Κατά την γνώμη μου οι τροπικές πλανητικές θέσεις μπορεί να έχουν «κυματικές» ιδιότητες, να «περνούν» δηλαδή ταυτόχρονα από δύο «τρύπες». Αυτό συνάδει με την ψυχολογική τους υπόσταση και τις δέσμες πιθανοτήτων όσον αφορά την ερμηνεία τους. Αντίθετα οι αστρικές στην πειραματική πραγματικότητα μιας «τρύπας», δηλαδή ενός γεγονότος, συμπεριφέρονται περισσότερο ως σωματίδια. Περνάνε ή δεν περνάνε, συμβαίνουν ή δεν συμβαίνουν.

Μια τροπική Αφροδίτη στον Ταύρο δίνει την τάση στο άτομο να «μαζεύει» οικονομικά και συναισθηματικά -και να συμπεριφέρεται ανάλογα- χωρίς ωστόσο αυτό να είναι μια βεβαιότητα πλούτου. Η αστρική Αφροδίτη στον Ταύρο το βιώνει σαν κατάσταση, άσχετα αν η συμπεριφορά της είναι ασταθής εξ αιτίας της ενδεχόμενης τροπικής της θέσης στους Διδύμους.

Όσο για τα κομβικά σημεία όπου συναντώνται οι διαφορετικές ενεργειακές υποστάσεις δύο πλανητών-για παράδειγμα η τροπική Αφροδίτη με τον αστρικό Δία στον Ταύρο- έχουν μια ξεχωριστή δυναμική. Στο παράδειγμα μας μπορεί να καταστήσει βέβαιη την οικονομική ευμάρεια αφού η γενική τάση της πρώτης προς τον πλούτο υποστηρίζεται άμεσα από την «μοιραία» συμβολή του δεύτερου.

Πάντως η αστρικο-τροπική σύνθεση είναι ακόμη σε ερευνητικό στάδιο ως προς τις λεπτομέρειες της.

Γηράσκω αεί διδασκόμενος, σύμφωνα με την ρήση του Σωκράτη ή αλλιώς οι προκλήσεις δεν τελειώνουν ποτέ!

από εδώ

Η αστρολογική αφύπνιση

Η αστρολογική αφύπνιση

Πέμπτη, 04 Αύγουστος 2011 13:33

Γράφει ο Karl Heinz Ottinger

Η Αστρολογία τα τελευταία χρόνια αρχίζει και αποκτά πιο ένθερμο κοινό και σε αυτό έχουν συμβάλει τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. Όμως δεν είναι λίγοι οι οποίοι επιμένουν να την συνδέουν με όλα τα πολιτισμικά σκουπίδια κάνοντας την να μοιάζει Αστρολογία με ολίγον από ...γιουβέτσι. Δυστυχώς το «σου έχουν κάνει μάγια» συνδυασμένο με τα ανάλογα φυλακτά εξακολουθεί να γεμίζει τις τσέπες των επιτήδειων που εμφανίζονται ως οι φοβεροί και τρομεροί «λύνω-δένω, όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω». Σε αυτά πατάνε οι επιστήμονες, μιλώντας για σκοταδισμό αλλά και οι ιερωμένοι που διακηρύσσουν πως η Αστρολογία είναι «ο προθάλαμος του σατανισμού». Το πρόβλημα είναι παλιό και διαχρονικό και ο μόνος τρόπος για να πάψει η Αστρολογία να είναι στριμωγμένη ανάμεσα σε δύο πόλους που πολύ συχνά ο ένας αντιμάχεται τον άλλον είναι να τραβήξει τον δρόμο της, αναδεικνύοντας την μοναδικότητα που την χαρακτηρίζει. Αν το καλοσκεφτούμε οι εκατέρωθεν ενστάσεις μοιάζουν περισσότερο με σκηνές ...ζηλοτυπίας από δύο «πρώην» της Αστρολογίας που δυσανασχετούν με την χειραφέτηση της. Γιατί τόσο η θρησκείες, όσο και οι επιστήμες στο παρελθόν βασίστηκαν στην Αστρολογία και τον «γάμο» τους με αυτήν.

Και η μοναδικότητα της Αστρολογίας έγκειται στο ότι ως βαθιά ανθρωπιστική προάγει την διαφορετικότητα -κάτι ιδιαίτερα μισητό από κάθε κέντρο εξουσίας- ενώ ταυτόχρονα παρ’ ότι είναι ένα πανάρχαιο σύστημα καταλήγει να επιβεβαιώνεται στην πράξη καθημερινά παρά τις εγγενείς αδυναμίες της και τις απανωτές ενστάσεις.

«Εκπληκτικά» επιχειρήματα του τύπου «μα καλά, αστρολόγος και δεν ήξερε το μέλλον του να προφυλαχτεί», έχουν κατά καιρό ακουστεί και γραφεί και βέβαια είναι ανάλογα ευφυέστατα με το να πει κανείς «άντε στο καλό, ήταν γιατρός και πέθανε».

Γνωρίζοντας τα πράγματα εκ των ένδον, πολύ πιο σοβαρές είναι οι ενστάσεις που έχουν να κάνουν με την ψυχική ισορροπία μιας μικρής μερίδας αστρολόγων, οι οποίοι ως ψυχωσικοί κάνουν ή προσπαθούν να κάνουν και την μεγαλύτερη φασαρία. Κατηγορούν και διαβάλλουν συναδέλφους τους, θεωρώντας ότι αυτοί είναι «οι μόνοι σωστοί» και βέβαια αν το ψάξει κανείς διαπιστώνει πολύ εύκολα πως στην πραγματικότητα πέρα από την εκπλήρωση του ναρκισσισμού τους στοχεύουν στον έλεγχο της αστρολογικής αγοράς και το φούσκωμα του πορτοφολιού τους. Οι ίντριγκες που στήνουν είναι πράγματι ...ανυπέρβλητες ακόμη και με τα Γκεμπελικά μέτρα και στοχεύουν είτε στην επαγγελματική υπόληψη των συναδέλφων τους, είτε στην προσωπική τους ζωή. Πρόκειται περί μιας σκέτης αηδίας και το πρόβλημα γίνεται σοβαρό από την στιγμή που οι ίδιοι εμφανίζονται προς τα έξω με το «λογικό» τους περίβλημα, κρύβοντας επιμελώς το ...μάτι που γυαλίζει!

Και τι να την κάνουμε την όποια «αστρολογική παιδεία» όταν δεν υπάρχει η στοιχειώδης ψυχική ισορροπία;

Επιπλέον, υπάρχουν κάποιοι συνάδελφοι που κατηγορούν δημόσια ένα κάποιο συγκεκριμένο ...ζώδιο! Αν για παράδειγμα έχω μια ερωτική απογοήτευση με μια Ιχθύ, στέλνω στο πυρ το εξώτερον οτιδήποτε έχει σχέση με Ιχθύ, Ποσειδώνα ή 12ο οίκο και μάλιστα νοιώθω και ιδιαίτερα ευτυχής γι’ αυτό... Εδώ, η αυτογνωσία που υποτίθεται πως είναι το πρώτο ζητούμενο της Αστρολογίας, έχει ...θέμα!

Κι εσείς βέβαια που τύχει να πέσετε πάνω σε τέτοιους φανατικούς, απλά ...αλλάξτε σελίδα.

Επειδή φάγαμε τα νιάτα μας, σκοντάφτοντας επανειλημμένα πάνω σε αυτούς τους «ασθενείς αστρολόγους» -γιατί στην πραγματικότητα περί ασθενών πρόκειται, που μάλιστα αρνούνται να πάρουν οποιαδήποτε αγωγή- εκτιμώ ότι πλέον μπορούμε να τους απομονώσουμε (και να τους απομονώσετε) εύκολα, στην περίπτωση βέβαια που δεν πάρουν οι ίδιοι την άγουσα προς τα αποδυτήρια με τις επιλογές ή την συμπεριφορά τους.

Θυμηθείτε τον στίχο του Μενάνδρου που λέγει: «Κανένα κακό δεν έπαθες, αν δεν το κάνεις δικό σου»

Στην Ελλάδα, κατά την γνώμη μου, υπάρχει καλό επίπεδο Αστρολογίας αλλά είναι κατά την αρχαιοελληνική γραμματεία είναι « Έξυπνον ενύπνιον». Δηλαδή, στα μέρη μας υπάρχουν έξυπνοι και ικανοί αστρολόγοι μα είναι εν υπνώσει. Υπάρχει ένας περιχαρής και δημιουργικός ...πεσιμισμός, ο οποίος όμως περιμένει το «τσαφ» για να γίνει ένας χείμαρρος ιδεών και εφαρμογών που οι ξένοι δεν έχουν δει ούτε στον ύπνο τους! Άλλωστε είναι στο DNA τον Ελλήνων αυτό. Οι Έλληνες μπορούν να κατορθώσουν το ακατόρθωτο, αρκεί να σταματήσουν να πιθηκίζουν αυτά που έρχονται από «τας Ευρώπας» ή την άλλη όχθη του Ατλαντικού.

Και ήρθε ο καιρός να μαζευτούμε όλοι οι έχοντες ...σώας τας φρένας για να υλοποιήσουμε αυτό που δείχνει σαν όραμα αλλά από την στιγμή που θα μπουν μπροστά οι μηχανές δεν είναι παρά μια αναπόφευκτη πραγματικότητα, που με την σειρά της θα ορίσει αυτομάτως τα do και don‘t της Αστρολογίας.

Τα δακρυγόνα και η Ιατρική Αστρολογία

Τρίτη, 05 Ιούλιος 2011 11:00

Όταν τα δακρυγόνα βρίσκονται στον περιβάλλον

από τον Urania lab και απο το www.astrology.gr

Τα δακρυγόνα χρησιμοποιούνται ως μέσον ελέγχου του πλήθους, δίνοντας λύσεις σε καταστάσεις που σε διαφορετικές συνθήκες θα απαιτούσαν την χρήση ένοπλης βίας. Κάνουν χρήση τους όλες οι κατασταλτικές δυνάμεις ανά τον κόσμο, μιας και η επίδραση τους είναι μικρής χρονικής διάρκειας και φέρνουν άμεσα αποτελέσματα καταστολής, συνήθως της οργής του όχλου, που συγκεντρώνεται είτε για πολιτικούς είτε κοινωνικούς λόγους.

Τα δακρυγόνα ανήκουν στα χημικά όπλα, που έκαναν την εμφάνιση τους κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, την περίοδο που ο Ποσειδώνας βρισκόταν στον Λέοντα (αντίστοιχα τα πυρηνικά όπλα προέκυψαν με Πλούτωνα στον Λέοντα και η «διαστημική» τεχνολογία λέιζερ με τον Ουρανό στο ίδιο ζώδιο).

Όταν μιλάμε για δακρυγόνα, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι αποτελούνται από 15 διαφορετικές χημικές ουσίες, που έχουν χρησιμοποιηθεί, ανά τον κόσμο, σε διάφορες χρονικές περιόδους. Σήμερα τα δακρυγόνα που χρησιμοποιούνται είναι του τύπου CS, που αναπτύχθηκαν για τις ανάγκες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ο τύπος αυτός είναι δραστικός σε υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος, παρόμοιες με αυτές των τέως αποικιών. Ο συγκεκριμένος τύπος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους Βρετανούς για την αντιμετώπιση της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, το 1958. Πρέπει να θυμίσουμε ότι ο ελληνισμός έχει μία άλλη πρωτιά, όταν για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η βόμβα ναπάλμ, κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, (1946-1949). Μετά την επιτυχία των δακρυγόνων στην Κύπρο, χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη έκταση κατά την διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, από τις Αμερικάνικες δυνάμεις.

H αστρολογική ερμηνεία της δράσης των δακρυγόνων

Σύμφωνα με το αστρολογικό λεξικό του Baker τα δακρυγόνα έχουν την αστρολογική ταυτότητα της τριάδας Άρης-Σελήνη-Ποσειδώνας.

Ανατομικά ο Κριός, (κυβερνήτης ο Άρης), ελέγχει όλα τα όργανα που βρίσκονται στο κεφάλι. Ανατομικά ο Καρκίνος, (κυβερνήτης η Σελήνη), κυβερνά το στομάχι και τις βαλβίδες της καρδιάς. Τέλος οι Ιχθύες, (κυβερνήτης ο Ποσειδώνας), ελέγχουν τα κάτω άκρα.

Όταν τα δακρυγόνα βρίσκονται στον περιβάλλον, σαν πτητικά αέρια εισέρχονται πρώτα στους ιστούς των βλεννογόνων που βρίσκονται στο κεφάλι, δηλαδή μάτια, μύτη, στόμα, στην περιοχή του Κριού, με αποτέλεσμα την ερυθρότητα των ματιών (Άρης), έντονη δακρύρροια (Άρης - Σελήνη) και βλεφαρόσπασμο (Άρης-Ποσειδώνας), όπου το άτομο δεν μπορεί να κρατήσει τα μάτια του ανοικτά. Επίσης έχουμε έντονη ρινόρροια (Άρης - Σελήνη). Τα αέρια μέσω της αναπνευστικής οδού (Κριός-Ταύρος-Δίδυμοι) φτάνουν στους πνεύμονες, με αποτέλεσμα να έχουμε δύσπνοια αλλά και βήχα, στην περιοχή του Ταύρου, (έξαρση της Σελήνης), που ο οργανισμός προσπαθεί να απαλλαγεί από τις τοξικές επιδράσεις (Ποσειδώνας). Μέσω της γαστρικής οδού, Κριός-Ταύρος-Καρκίνος, τα δακρυγόνα φτάνουν στο στομάχι, περιοχή του Καρκίνου, και μερικές φορές προκαλούν διάτρηση του (Άρης-Σελήνη). Σε άτομα ευαίσθητα, μπορεί να παρατηρηθεί μούδιασμα των κάτω άκρων (περιοχή των Ιχθύων).

Το δέρμα βρίσκεται κάτω από την κυριαρχία του Κρόνου. Ο Κρόνος είναι σε πτώση στον Καρκίνο και σε αδυναμία στον Κριό, δηλαδή στα ζώδια που είναι ευάλωτα στην δράση των δακρυγόνων. Έτσι τα δακρυγόνα προκαλούν ερυθρότητα (Άρης) στα επιθηλιακά κύτταρα του δέρματος (Σελήνη), με αποτέλεσμα να η έκθεση του στα δακρυγόνα να προκαλεί δερματίτιδα (Κρόνος-Άρης), που μερικές φορές μπορεί να είναι εκτεταμένη.

Η αντιμετώπιση των δακρυγόνων με την βοήθεια της Αστρολογίας

Σκοπός κάθε ατόμου είναι ο περιορισμός (Κρόνος) της δράσης ( Άρης) των δακρυγόνων.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι η χρήση μάσκας με ενεργό άνθρακα ( Κρόνος-Ποσειδώνας) που προστατεύει ολοκληρωτικά.

Μία άλλη λύση, πιο οικονομική, είναι η χρήση γυαλιών για κολύμβηση (Κρόνος-Ποσειδώνας), που προστατεύουν τα μάτια ικανοποιητικά.

Η πιο οικονομική λύση είναι ο ψεκασμός του δέρματος, κυρίως στην περιοχή του κεφαλιού, με ένα υδατικό διάλυμα Maalox.

Το Maalox είναι φάρμακο (Ποσειδώνας) για το στομάχι (Σελήνη) που περιέχει υδροξείδιο του αλουμινίου (Σελήνη-Κρόνος) και η δράση του είναι να μειώσει τα οξέα (Άρης) του στομάχου (Σελήνη) και να περιορίσει τα συμπτώματα δυσπεψίας (Σελήνη-Κρόνος).

Έτσι ένα υδατικό διάλυμα (Σελήνη) Maalox που ψεκάζεται (Άρης-Ποσειδώνας) πάνω στο δέρμα (Κρόνος) του προσώπου (Κριός) σχηματίζει ένα λεπτό υμένα που εξουδετερώνει την οξύτητα του Άρη και προστατεύει το δέρμα (Κρόνος) από την ερυθρότητα( Άρης).

Ο ανωτέρω τρόπος είναι μια μορφή Αστρολογικής Ομοιοπαθητικής.

Κάθε τραγωδία έχει την Κάθαρση της

Κάθε τραγωδία έχει την Κάθαρση της απο εδω

Σάββατο, 02 Ιούλιος 2011 10:50

Γράφει ο Karl Heinz Ottinger

Τις τραγωδίες οι Έλληνες τις επινόησαν. Οι Έλληνες -πρακτικά ο Αριστοτέλης- όρισαν και την Κάθαρση: ...δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν. Αλλά στην σύγχρονη Ελλάδα, όπως πολλοί έμεναν μεταξεταστέοι στα Αρχαία, έτσι γινόταν και με την Κάθαρση. Ποτέ δεν ολοκληρωνόταν...

Έφτασε η σειρά μου να εκθέσω τις απόψεις μου για τα τεκταινόμενα, πάντα κάτω από το πρίσμα της αστρολογίας. Τελικά το Δίας –Πλούτωνα σε οιαδήποτε έκφανση του φέρνει ...φήμη. Η Ελλάδα με Δία –Πλούτωνα τετράγωνο στο γενέθλιο, έδωσε ρέστα. Ήρθε ο Πλούτωνας να κάτσει πάνω στον Δία της αλλά και ο Δίας από τον Ταύρο να κάνει τρίγωνο... Τρίγωνα, τετράγωνα, σύνοδοι... Μιλάμε για πολύ ...σεξ που τελικά έφερε τα πάνω κάτω ή μάλλον τα μέσα έξω. Η Ελλάδα έγινε κάτι σαν τον οικονομικό «Κώστα Πάσσαρη» της οικουμένης. Ακόμα και οι πυγμαίοι στα βάθη της Αφρικής για Ελλάδα συζητούν!

Καθότι αυτό είναι η γενέθλια υπόσχεση, όπως έχει γράψει πολύ εύστοχα η κ Κόντη.

Στην Ευρώπη πάντως, φοριέται πολύ η άποψη του Ζακ Ντελπλά πως η Γερμανία χρωστά στην Ελλάδα από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου άνω των 575 δις €. Οπότε πρέπει να τα διεκδικήσει η Ελλάς ως χώρα αλλά που τέτοια τύχη. Εδώ, πριν από πενήντα χρόνια έθαψαν τους δοσίλογους και τους εγκληματίες πολέμου με αντάλλαγμα τα γεμάτα τρένα προς το Μόναχο και το Λεβερκούζεν!

Για δύο πράγματα μπορούσε να καυχηθεί η σύγχρονη Ελλάδα του 21ου αιώνα κι αυτά ήταν οι Ολυμπιακοί αγώνες και το ποδόσφαιρο. Αλλά από πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2004 κατέληξε σύντομα -και επισήμως πλέον- σε «Παραγκούπολη». Κάθε φορά που αλλάζει η βάρδια των εξουσιαστών μαθαίνουμε για τα ανδραγαθήματα των προηγούμενων. Έτσι είθισται να συμβαίνει στην πολιτική αλλά και τον αθλητισμό, ο οποίος είναι πλέον χωρίς το θήτα, δηλαδή αλητισμός. Τα «βαλιτσάκια» φράκαραν, οι συζητήσεις βγήκαν στην φόρα και οι «προεδράρες» βγήκαν κι αυτές στον τάκο. Φαίνεται πως οι περισσότερες ΠΑΕ ήταν πλυντήρια Ariston που πλένει και στις χαμηλές θερμοκρασίες. Όχι πως δεν το ξέραμε αλλά είναι άλλη ηδονή να το βλέπεις live... Όμως έχουμε παράγοντες με ήθος. Ο «Αγαπούλας» φρόντιζε για τις βιταμίνες του Μπουρούση. Κανονικές βιταμίνες είναι και μην ξεγελιέστε. Αφού έκανε ντόπινγκ κοντρόλ... Α, μην ξεχάσετε να ακούσετε το νέο remix του Lucas Giorkas feat Bourousis « Την έχει η ψυχή μου την ντόπα, βλέπε-άκου-σώπα».

Από την άλλη οι συνομιλίες έλεγαν και για το έγκλημα στο Καραϊσκάκη ένα θέμα που είχαμε θίξει άμεσα (πριν τον αγώνα, εννοείται) σε εκείνη την μοναδική τριπλή αρθρογραφική συμμαχία Urania lab – Ottinger - Ριζόπουλου! Φυσικά, σύμφωνα με τους εμπλεκόμενους, οι συζητήσεις που «τσίμπησε» η ΕΥΠ δεν μίλαγαν για το «χειρουργείο» στο ντέρμπι αλλά για γαστρεκτομή στον Μπέο που ήθελε να αδυνατίσει….

Τελικά και το Δίας –Πλούτωνας το έκανε το «θαύμα» του αλλά και ο Ουρανός το παλεύει. Η κάθαρση στην Ελλάδα ήταν πάντα μια υπόθεση, με τόσο μεγάλη «ουρά» αλλά και «παράθυρα», που δεν έχουν άδικο όσοι υποστηρίζουν πως «κόρακας –κοράκου μάτι δεν βγάζει». Ίσως και στην παρούσα φάση να είναι έτσι και να μείνουμε πάλι μεταξεταστέοι. Όμως ο Hades έχει άλλη γνώμη. Και επειδή οι Ευρωπαίοι παίρνουν πάντα τα φώτα μας και τα κάνουν πράξη, δεν θα αργήσει και η δική τους Κάθαρση...

Τελικά οι μονοί που δεν συμφωνούν είναι οι Αστρονόμοι

Εκλειψη ευθύνης

Tου Παντελη Μπουκαλα απο εδω

Κι όταν η παράσταση της εθνικής υπευθυνότητας έλαβε τέλος, περί τις δέκα το βράδυ, κι αφού είχε συμπληρωθεί ένα εξάωρο εξουθενωτικής τηλεοπτικής συζήτησης για κάτι «απολύτως σίγουρο», που, ωστόσο, δεν έμελλε να προκύψει ποτέ, το συμπέρασμα ήταν απλό: Αντί για την έκλειψη σελήνης που είχαν προαναγγείλει οι αστρονόμοι, σημειώθηκε έκλειψη ευθύνης. Και μάλιστα, από τους μέχρις εξαντλήσεως ευθυνολογούντες. Κι ύστερα άρχισε η σοβαρή αντιπαράθεση διά σοβαρότατων δηλώσεων, το επίπεδο των οποίων ένα μόνο παρηγορητικό στοιχείο διαθέτει: ότι βεβαιώνει πως και οι πολιτικοί μας ηγέτες παιδιά είναι κατά βάση, όχι τόσο αθώα, πάντως παιδιά: «Εσείς αρχίσατε τις διαρροές». – «Οχι, εσείς». – «Ναι, αλλά εσείς βιαστήκατε να πείτε ότι ήταν δική σας ιδέα». – «Οχι, εσείς το είπατε». Αποκολοκύνθωση...

Δεν ξέρω πόσες μονάδες εκλογικής επιρροής έχασαν την Τετάρτη το βράδυ οι στυλοβάτες του δικομματικού συστήματος, πόντους αξιοπιστίας πάντως έχασαν κάμποσους. Και δεν διέθεταν πολλούς, να πει κανείς ότι τους περίσσευαν και κάποιους μπορούσαν να χαραμίσουν. Στο ναδίρ ήταν το κύρος τους στα μάτια του κόσμου. Και τώρα, μετά τη φαρσοκωμωδία στην οποία συμπρωταγωνίστησαν χωρίς την αίσθηση ότι πρόκειται περί τραγωδίας, μας υποχρεώνουν να σκεφτούμε ότι ακόμα και το ναδίρ, παρότι ορίζεται ως το κατώτατο δυνατό σημείο, διαθέτει κάτι κατώτερό του – κάτι σαν το απεχθές CCC που φορτώνουν στην πλάτη μας οι ενάρετοι οίκοι αξιολόγησης, οι άνευ όπλων Αττίλες της μετανεωτερικής εποχής μας, που μπορούν να εκμηδενίσουν χώρες και λαούς με μια απλούστατη και φαινομενικώς αναίμακτη κίνηση.

Τώρα, τα επιτελεία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. ζυγίζουν τα πράγματα (πάντοτε με πνεύμα εθνικής ευθύνης) για να δουν τι έχασαν και τι κέρδισαν, πού ωφελήθηκαν και πού ζημιώθηκαν. Θα ήταν τραγελαφικό, αν δεν ήταν εφιαλτικό, μια και οι ίδιοι, μήνες τώρα, επιμένουν ότι ο τόπος ζει έναν εφιάλτη, τον εφιάλτη της κατάρρευσης και της χρεοκοπίας. Αλλά ποιος να τους πιστέψει πλέον, έπειτα από μια διελκυνστίνδα υπευθυνολογίας και ανιδιοτελειοφλυαρίας, που κατέληξε στην αποθέωση της ανευθυνότητας και της ιδιοτέλειας; Ποια πλατεία να αδειάσει ύστερα από τόσο κυνισμό και τόσο τυχοδιωκτισμό, σχεδόν σε «απευθείας σύνδεση» και με ακροατήριο το σύνολο των Ελλήνων που, ήδη μουδιασμένοι, αποσβολώθηκαν με όσα άκουγαν, νιώθοντας να τους εμπαίζουν με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο και να τους προσβάλλουν βαρύτατα;

Θα πρέπει, πάντως, να είναι η μοναδική φορά σε χαρτοπαίγνιο που έχουν απομείνει δύο παίκτες στο παιχνίδι, μπλοφάρουν και οι δύο και χάνουν αμφότεροι. Για άλλη μια φορά, λοιπόν, πρωτοπορήσαμε και γράψαμε ιστορία. Και δεν μπορούμε καν να πούμε για τους δύο παίκτες πως «είναι άξιοι της μοίρας τους». Γιατί η δική τους μοίρα είναι σιγουρεμένη. Με τη δική μας παίζουν.

___

Πύρρειος νίκη μετά το αυτογκόλ

Του Σταυρου Λυγερου απο εδω

Λόγω της εμπλοκής του ιερατείου της Ευρωζώνης, η επιχείρηση «συναίνεση» έτεινε να καταστεί πολιτική πληγή για τον Σαμαρά. Αυτός ήταν ο λόγος που όταν την Τετάρτη ο Παπανδρέου του τηλεφώνησε για να του προτείνει σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης αποδοχής, ο αρχηγός της Ν.Δ. έκανε ρελάνς, θέτοντας ως όρους για τη συμμετοχή του αφ’ ενός τον ορισμό πρωθυπουργού κοινής αποδοχής κι αφ’ ετέρου, η νέα κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευθεί το Μνημόνιο. Για μερικές ώρες, η διαφωνία ήταν αν την αλλαγή πρωθυπουργού έριξε στο τραπέζι ο Σαμαράς ή ο ίδιος ο Παπανδρέου. Αργά το βράδυ, όμως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπαναχώρησε, προσφέροντας με το αυτογκόλ του ένα μεγάλο πολιτικό δώρο στον αντίπαλό του.

Σε συνθήκες απονομιμοποίησης και αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης, το περιστατικό ήταν μία έμμεση πλην σαφής ομολογία του πρωθυπουργού ότι αδυνατεί να χειρισθεί την κρίση. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την επιστροφή του Παπανδρέου στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο, ήταν σχεδόν αναπόφευκτο να προκαλέσει ρήγματα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Τον Παπανδρέου δεν τον διέσωσε, βεβαίως, η γελοία προπαγάνδα περί αποστασίας, που διέχυσαν τα «παπαγαλάκια» της εξουσίας. Τον διέσωσε ο άμεσος κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης κατάρρευσης, που ενεργοποίησε το ένστικτο αυτοσυντήρησης του κυβερνητικού στρατοπέδου.

Η εξέλιξη αυτή εξασφαλίζει στον πρωθυπουργό κάποιο χρόνο, αλλά δεν αλλάζει κανέναν από τους παράγοντες που δημιουργούν το οικονομικό, κοινωνικό και κατ’ επέκτασιν πολιτικό αδιέξοδο. Μέχρι πρότινος, η άνοδος και η παραμονή στην ηγεσία του ενός ή του άλλου μεγάλου κόμματος ήταν διαβατήριο για το Μέγαρο Μαξίμου. Σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Η κοινωνία δεν στρέφει απλώς την πλάτη στο κυβερνών κόμμα και ευρύτερα στο πολιτικό σύστημα. Στρέφεται και ενεργά εναντίον τους, όπως αποδεικνύει το κίνημα των «Αγανακτισμένων» και επιβεβαιώνουν οι δημοσκοπήσεις. Τα χειροκροτήματα στη χθεσινή σύνοδο της «πράσινης» Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν έχουν πολιτικό αντίκρισμα στην κοινωνία και γι’ αυτό δεν πρόκειται να βγάλουν τον Παπανδρέου από το αδιέξοδο. Ταυτιζόμενο με τον αρχηγό του, όμως, το θεσμικό ΠΑΣΟΚ συμπαρασύρεται στην πολιτική απαξίωση.

Ο πρωθυπουργός έχει κατά πάσα πιθανότητα εξασφαλίσει την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και ελπίζει ότι με τον ανασχηματισμό η κυβέρνησή του θα αναβαπτισθεί και θα αποκτήσει νέα δυναμική. Κατά πάσα πιθανότητα, όμως, από αύριο θα ξαναβρεθεί αντιμέτωπος με τα ίδια γνωστά αδιέξοδα. Οι «Αγανακτισμένοι» θα συνεχίσουν να γεμίζουν το Σύνταγμα, οι υπουργοί θα συνεχίσουν να προκαλούν εκδηλώσεις αποδοκιμασίας και η πραγματική οικονομία θα συνεχίσει να βυθίζεται στην ύφεση, προκαλώντας οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Σε τέτοιες συνθήκες, η προσπάθεια συρρίκνωσης του ελλείμματος θα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με σκύλο που κυνηγάει την ουρά του. Ολα δείχνουν ότι η κοινωνία έχει πια διαβεί το Ρουβίκωνα και ως εκ τούτου, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει πολιτικά καύσιμα να μακροημερεύσει.

Η Ελληνική Δημοκρατία απέκτησε «Κάτω Βουλή»

Του Πετρου Παπακωνσταντινου απο εδω

Τα εν εξελίξει «Ιουνιανά» συνιστούν τη βαθύτερη κρίση που γνώρισε ο τόπος από το 1974. Οσο κι αν το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον μονοπωλεί, αυτή τη στιγμή, η κυβερνητική αστάθεια, ο «ελέφαντας στο σαλόνι μας», όπως λένε οι Αγγλοσάξονες -η μεγάλη, ενοχλητική αλήθεια για την οποία οι περισσότεροι προτιμούν να σιωπούν- βρίσκεται αλλού: στη χειμαρρώδη εισβολή του λαϊκού παράγοντα στην πολιτική ζωή.

Ολες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 37 χρόνων έπεσαν ομαλά, κατόπιν εκλογών. Ακόμη και η χούντα κατέρρευσε όχι ύστερα από τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά υπό το βάρος της εθνικής τραγωδίας στην Κύπρο. Για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που διαθέτει τη δεδηλωμένη αισθάνεται αδύναμος να κυβερνήσει και προσφέρεται να παραιτηθεί υπό την πίεση του «δρόμου». Η προχθεσινή γενική απεργία και τα συλλαλητήρια που την συνόδευσαν πήραν χαρακτηριστικά εξέγερσης της «βαθιάς Ελλάδας».

Αποτελεί επίτευγμα του κ. Γ. Παπανδρέου ότι κατάφερε να ενώσει εναντίον της κυβέρνησής του σχεδόν τους πάντες: αριστερούς και δεξιούς, μισθωτούς και επαγγελματίες, συνδικαλισμένους του δημοσίου τομέα και ανασφαλείς εργαζομένους του ιδιωτικού, ή ακόμη και το… ΠΑΜΕ με τους «Αγανακτισμένους»! Ολες οι προσπάθειες να κατατεμαχισθεί το κοινωνικό σώμα και να στραφεί η μία επαγγελματική κατηγορία εναντίον της άλλης, ξαφνικά κατέληξαν στο ακριβώς αντίθετο: να ενώσουν σε ένα πολύ ισχυρό, αντιμνημονιακό μέτωπο την πλειονότητα του πληθυσμού.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η Ελληνική Δημοκρατία απέκτησε μια άτυπη «Κάτω Βουλή» των δρόμων και των πλατειών, η οποία δεν ξέρει ακόμη τι θέλει, ξέρει όμως πολύ καλά τι δεν θέλει: Δεν θέλει τα Μνημόνια Ι και ΙΙ, την κοινωνική καταστροφή και το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Μια «Κάτω Βουλή», η οποία δεν μπορεί να επιβάλει πολιτική κατεύθυνση, τείνει όμως να ασκεί ντε φάκτο «βέτο» επί θεμελιωδών κυβερνητικών αποφάσεων· και παρότι δεν θέλει, ούτε μπορεί, να λύσει το πρόβλημα διακυβέρνησης, ενδέχεται να συμβάλει καταλυτικά στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη βλέπει την εκθετικά αυξανόμενη ζήτηση για νέους, άφθαρτους ανθρώπους, νέες πολιτικές προτάσεις και νέους πολιτικούς σχηματισμούς, που θα βγάλουν την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο της οικονομικής ομηρίας και της εθνικής ταπείνωσης.

Επί 25 χρόνια, το «τέλος της μεταπολίτευσης» αποτελεί δημοφιλές σλόγκαν δημοσιολογούντων. Αυτή τη φορά, φαίνεται ότι ήρθε η ώρα να το ζήσουμε στ’ αλήθεια. Η σημερινή κρίση εκφράζει ακριβώς τη διάρρηξη του μεταπολιτευτικού «κοινωνικού συμβολαίου», που είχε τη σφραγίδα του Κ. Καραμανλή, ανανεώθηκε από τον Α. Παπανδρέου και έδωσε για πρώτη φορά πολιτική σταθερότητα στην Ελληνική Δημοκρατία. Σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος, το νεοελληνικό κοινωνικό συμβόλαιο προέβλεπε άνοδο του βιοτικού, ή μάλλον του καταναλωτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς αναδιανομή εις βάρος των εχόντων. Για να επιτευχθεί αυτός ο μαγικός τετραγωνισμός του κύκλου επιστρατεύθηκαν ως από μηχανής θεοί οι κοινοτικές επιδοτήσεις, η εύκολη πίστωση, ο εξωτερικός δανεισμός και, πιο πρόσφατα, οι χρηματιστηριακές φούσκες. Ενα «θαύμα», που είχε βέβαια ημερομηνία λήξης, την οποία, ωστόσο, κάθε κυβέρνηση κατάφερνε κουτσά- στραβά να μετατοπίζει πέρα από τον βιολογικό ορίζοντα της τετραετίας της.

Η ανθεκτικότητα αυτού του ιδιόμορφου συμβολαίου αποδείχθηκε από τη μοίρα του πρώτου πολιτικού που αποπειράθηκε στα σοβαρά να το ανατρέψει, του Κ. Μητσοτάκη. Με έναν Α. Παπανδρέου πολιτικά και βιολογικά εξουθενωμένο και μια Αριστερά διασπασμένη και ζαλισμένη από την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», το νεοφιλελεύθερο πείραμα του Κ. Μητσοτάκη απέτυχε οικτρά, σε σημείο που να στραφούν εναντίον του και εκείνοι που τον στήριξαν. Ο, τι δεν κατάφερε όμως ο Κ. Μητσοτάκης, το κατάφερε ο Γ. Παπανδρέου υπό την απειλή της πτώχευσης. Το μεταπολιτευτικό κοινωνικό συμβόλαιο αποτελεί ήδη σωρό ερειπίων, χωρίς τίποτα ανθεκτικό, όμως, να μπει στη θέση του. Αναπόφευκτη συνέπεια είναι η υπονόμευση όχι μόνο της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά ολόκληρου του δικομματικού, μεταπολιτευτικού σκηνικού.

Σοβαροί παράγοντες βλέπουν ως έξοδο κινδύνου μια κυβέρνηση δικομματικής στήριξης ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ. και ψέγουν τον Αντ. Σαμαρά για την άρνησή του «να ανέβει στο πλοίο». Τα ερωτήματα, όμως, είναι αυτονόητα: Γιατί ο αρχηγός της αντιπολίτευσης θα σπεύσει να ανέβει στο καράβι του αντιπάλου του, τη στιγμή που αυτό βυθίζεται; Τι θα καταφέρει το κυβερνητικό «άθροισμα» ΠΑΣΟΚ - Ν. Δ., εκτός από το να υψώσει στο τετράγωνο τη λαϊκή δυσφορία; Κι αν, μετά την απαξίωση του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, απαξιωθεί και η Ν. Δ. του κ. Σαμαρά από το επόμενο κύμα λαϊκών κινητοποιήσεων, ποια θα είναι τότε η εναλλακτική λύση; Με δεδομένη την αυτοακύρωση του ΛΑΟΣ ως «λαϊκής» δύναμης ύστερα από την υποστήριξη του Μνημονίου, ποιος άλλος εκτός από την Αριστερά θα μείνει στον ρόλο του μόνου θεσμικού συνομιλητή με τον λαϊκό ριζοσπαστισμό;

Ολα δείχνουν ότι το ελληνικό πολιτικό δράμα δεν θα έχει γρήγορο τέλος. Τα λόγια του Αντόνιο Γκράμσι ακούγονται επίκαιρα: «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο καινούργιος δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων» …

Η μυστική ζωή του Jeffrey-George A Papandreou

Παρασκευή, 17 Ιούνιος 2011 10:41

Ας δούμε τα γεγονότα... από τον Γιάννη Ριζόπουλο απο εδω

Ο πανίσχυρος Γιώργος

Η Ελλάδα είναι βέβαια μια χώρα που χρωστάει. Χρωστάει πολλά, όπως χρωστούσε πάντα. Ωστόσο εδώ και ένα χρόνο περίπου τα «σκόρπια» δάνεια της έγιναν ενυπόθηκα. Το ΔΝΤ που συνήθως ανελάμβανε δράση αφού πρώτα μια χώρα πτώχευε, στην περίπτωση μας έκανε μια ...εξαίρεση. Ανέλαβε να επισημοποιήσει τα χρέη, πριν καν η χώρα μας πτωχεύσει κι όλα αυτά με τις ...ακατάβλητες προσπάθειες του πρωθυπουργού μας.

Όταν οι μυστικές συνομιλίες του κ Παπανδρέου με την ηγεσία του ΔΝΤ αποκαλύφθηκαν από τον ίδιο τον Στρος Καν, προς στιγμή επικράτησε αμηχανία. Ωστόσο η «απάντηση» δεν άργησε να έρθει: Ο πρώην ισχυρός άνδρας βρέθηκε σιδηροδέσμιος και κατηγορούμενος για σεξουαλική επίθεση σε μια υπηρέτρια. Πολλοί βγήκαν τότε και επαίνεσαν την Αμερικάνικη Δικαιοσύνη για την αμεροληψία της. Προσωπικά αυτό το γεγονός με προβλημάτισε και με τρόμαξε. Γιατί όταν ένας ισχυρός παράγοντας του συστήματος «τρώγεται» σε μια νύχτα για τα μάτια του Γιώργου, κάτι άλλο συμβαίνει.

Ποιός είναι τελικά και τι ρόλο παίζει ο Jeffrey George Papandreou; Πως γίνεται οι αντίπαλοι του να εξοντώνονται με συνοπτικές διαδικασίες ή να εξαναγκάζονται σε άτακτη υποχώρηση; Ο GAP (έτσι υπέγραφε ο ίδιος στα e-mail του) ήταν «ξεγραμμένος» στο ΠΑΣΟΚ πριν από λίγα χρόνια και μέσα σε ...χρόνο μηδέν έγινε ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ο Κ Καραμανλής δύο μόλις χρόνια μετά από έναν εκλογικό θρίαμβο, τα μάζεψε άρον-άρον και του άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για την πρωθυπουργία. Και όλοι θυμόμαστε βέβαια τι είχε προηγηθεί. Το άνοιγμα προς τη Ρωσία, οι φονικές πυρκαγιές και η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού περί «υπονομευτικού σχεδίου από ξένα κέντρα». Λίαν προσφάτως μάλιστα μάθαμε και για ένα σχέδιο δολοφονίας!

Πως γίνεται τελικά ένας μάλλον μέτριος και κατά κοινή ομολογία «άχρωμος» πολιτικός της Ελλάδας να κατορθώνει όχι μόνον να επιβιώνει αλλά να κερδίζει διαρκώς πόντους και στο διεθνές στερέωμα; Είναι ήδη Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και οι φήμες τον θέλουν να προορίζεται για τον ΟΗΕ. Αυτή η διαρκής υποστήριξη και προώθηση στα πλαίσια ενός πολιτικού ρεαλισμού είναι βέβαια ύποπτη. Γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι η εποχή της αθωότητας έχει περάσει ανεπιστρεπτί και αν κάποιος πολιτικός δεν προωθεί συγκεκριμένα συμφέροντα τον τρώει το μαύρο σκοτάδι.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιός στηρίζει τον κ Παπανδρέου;

Follow the money

Ουσιαστικά, αφορμή για αυτό το άρθρο ήταν ο Τζων Πέρκινς και τα όσα διατείνεται για τους economical hitmen (οικονομικούς δολοφόνους). Ο Υδροχόος ακτιβιστής και συγγραφέας, πρώην στέλεχος της CIA που έγινε γνωστός στην Ελλάδα από τονΣτέλιο Κούλογλου και αργότερα τον Κώστα Χαρδαβέλα, σημειώνει μεταξύ άλλων τα εξής χαρακτηριστικά:

Οι Οικονομικοί Δολοφόνοι, γράφει ο Πέρκινς, «είναι υψηλόμισθοι επαγγελματίες που εξαπατούν χώρες σε όλο τον κόσμο, αποσπώντας τους ποσά που ανέρχονται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα μέσα που χρησιμοποιούν για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι μεταξύ άλλων οι οικονομικές εκθέσεις με πλασματικά στοιχεία, η τεχνητή δημιουργία τεράστιου δημοσίου χρέους , οι νοθευμένες εκλογές, η εξαγορά συνειδήσεων πολιτικών, ο εκβιασμός, το σεξ και οι πολιτικές δολοφονίες»

Όλα αυτά οργανώνονται και κατευθύνονται από την CIA στα πλαίσια της ενίσχυσης του ρόλου των ΗΠΑ ή όποιων άλλων βρίσκονται πίσω τους στο δρόμο προς την Παγκοσμιοποίηση. Μια «οικονομική δολοφονία» αποσκοπεί τόσο στην άνευ όρων εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων, όσο και σε πολιτική ή άλλου είδους στήριξη.

Και βέβαια δεν χρειάζεται να τονίσω πως όλα αυτά που περιγράφει ο Πέρκινς τα είδαμε να συμβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και κυρίως μετά το 2000 όταν σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η Γκόλντμαν Σαξ και ο Κ Σημίτης «έστησαν» την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Η CIA

Από αστρολογική σκοπιά μια διερεύνηση του ωροσκοπίου της CIA θα μπορούσε ίσως να μας διαφωτίσει για τον διαχρονικό ρόλο της σε σχέση με την Ελλάδα. Και μια ματιά ...αρκεί για να καταλάβει κανείς.

Η σύνοδος Κρόνου-Πλούτωνα πάνω στην γενέθλια αντίθεση Ήλιου-Κρόνου της Ελλάδας στον άξονα 10ου-4ου οίκου, δίνει το στίγμα των παρεμβάσεων και του ελέγχου που ασκείται από την CIA στα Ελληνικά πράγματα. Επιπλέον, η θέση του Ουρανού (και του Άρη) στους Διδύμους και τον 9ο οίκο -μια σαφής ένδειξη για ανατρεπτική δράση στο εξωτερικό- συμπίπτει με την γενέθλια Σελήνη της Ελλάδας, θίγει δηλαδή τον ίδιο τον λαό της χώρας. Αυτή η Σελήνη σύμφωνα με τα δικά μου στοιχεία βρίσκεται στον 2ο οίκο του ωροσκοπίου της Ελλάδας (με Ωροσκόπο στο τέλος του Ταύρου) και συνδέεται άμεσα με τα οικονομικά της χώρας.

Όσον αφορά την ίδια την CIA εκτός από την σύνοδο Κρόνου-Πλούτωνα στον Λέοντα και τον 10ο οίκο, μια ακόμη ένδειξη κλειδί για τον χαρακτήρα και τις δραστηριότητες της είναι η σύνοδος Σελήνης-Δία στον Σκορπιό. Και οι δύο αυτές σύνοδοι, που πρακτικά τετραγωνίζονται, στην αστρική τους εκδοχή συνδέονται με το τροπικό Μεσουράνημα, προσδίδοντας στον Ερμή και την Αφροδίτη που βρίσκονται εκεί το ...αληθινό τους νόημα και περιεχόμενο.

Ο πολιτικός της ρόλος ενισχύεται και από την παρουσία της Δήμητρας στον 7ο οίκο, ενώ ο υπονομευτικός της -πολιτικά- ρόλος που υποδηλώνεται από τον Ποσειδώνα στον Ζυγό και τον 12ο οίκο αποκτά τις πραγματικές του διαστάσεις με το «κρυφό» τετράγωνο του πλανήτη με τον τροπικό Άρη.

Είναι γνωστό σε όλους πως η CIA σε συνεργασία με άλλα μυστικά κέντρα λήψης αποφάσεων ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις ή τουλάχιστον βάζει «χέρι» στις επιλογές τους.

Στα πλαίσια μιας «υπόθεσης εργασίας» ας δούμε τώρα την συναστρία της με τον κ Παπανδρέου.

Συμπτώσεις;

Ο κ Παπανδρέου γεννήθηκε στο St Paul της Μινεσότα στις 16 Ιουνίου του 1952. Εμείς τον μάθαμε ως Γιώργο αλλά το «κανονικό» του όνομα είναι Jeffrey. Δύο ονόματα, όπως εξ άλλου ταιριάζει και στο ζώδιο του... Για την ώρα της γέννησης του υπάρχουν τουλάχιστον δύο εκδοχές από εξίσου «σοβαρές πηγές». Η μια δίνει Ωροσκόπο στην Παρθένο και η άλλη στον Ταύρο. Παρακάμπτοντας αυτήν την αβεβαιότητα θα χρησιμοποιήσω ως ώρα γέννησης την 12η μεσημβρινή, η οποία συμπτωματικά ταυτίζεται με την πρώτη εκδοχή.

Έχω ξαναγράψει στο παρελθόν πως με βάση τα στοιχεία του χάρτη του, ο κ Παπανδρέου «φέρνει» περισσότερο σε καλλιτέχνη-διανοούμενο, αφού εκτός από την γενέθλια αντίθεση Σελήνης-Ποσειδώνα, χαρακτηρίζεται και από ένα «κρυφό» τετράγωνο του Ήλιου του με τον αστρικό Ποσειδώνα. Όμως από την στιγμή που ο κ Παπανδρέου πρωθυπουργεύει, ο Ποσειδώνας μην έχοντας από μόνος του άμεση σχέση με την πολιτική (εκτός ίσως από την περίπτωση θεοκρατικών η κομμουνιστικών καθεστώτων) παραπέμπει ευθέως στην παραπλάνηση ή τις αυταπάτες. Και τουλάχιστον από ψέματα μας έχει χορτάσει ο κ Παπανδρέου. Μήπως όμως υπάρχει και πιο μακριά ...ουρά;

Στον διπλό χάρτη που παραθέτω το ωροσκόπιο της CIA βρίσκεται στον εσωτερικό κύκλο και ο χάρτης του κ Παπανδρέου στον εξωτερικό

Το πρώτο που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι η ακριβής σύνοδος του Ήλιου του κ Παπανδρέου με τον Ουρανό της CIA στον 9ο οίκο. Αυτή η «φωτογραφία» θυμίζει έναν ειδικό απεσταλμένο στο εξωτερικό, επιφορτισμένο να δράσει σε ένα πεδίο που προσδιορίζεται από την γενέθλια Σελήνη της Ελλάδας.

Δύο ακόμη ενδιαφέρουσες ενδείξεις είναι η σύνοδος του Ωροσκόπου της CIA στον Ζυγόμε τον Ποσειδώνα του κ Παπανδρέου, όπως και η σύνοδος του Ποσειδώνα της CIA με τον Κρόνο του κ Παπανδρέου. Εδώ είναι ίσως ορατή μια σύζευξη της «συνωμοτικής δράσης» με την «ανάληψη έργου». Και από την σύνθετη ίδιο-συναστριακή σκοπιά έχει βέβαια σημασία πως ο αστρικός Άρης του κ Παπανδρέου «πέφτει» κι αυτός ακριβώς πάνω στον Ποσειδώνα της CIA.

Επιμένοντας περισσότερο στην «κρυφή» συναστρία, τη σχέση δηλαδή μεταξύ των αστρικών θέσεων του ενός ωροσκοπίου με τις τροπικές του άλλου, προκύπτουν και άλλα ...ενδιαφέροντα όπως για παράδειγμα μια σύνοδος του αστρικού Μεσουρανήματος της CIA με τον τροπικό Ήλιο του κ Παπανδρέου και -αν κρατήσουμε την εκδοχή του Ωροσκόπου στην Παρθένο- η ταύτιση των δύο Ωροσκόπων (ο αστρικός της CIA με τον τροπικό του κ Παπανδρέου).

Πολλά ...μαζεύτηκαν θα έλεγε κανείς, τόσα που οι συμπτώσεις αρχίζουν να γίνονται «ενοχλητικές».

Υπάρχει όμως και κάτι επιπλέον...

Ένα στοιχείο που σχετίζεται άμεσα με βοήθεια και υποστήριξη είναι η αντίθεση της Δήμητρας του κ. Παπανδρέου στον Ταύρο με τον Δία της CIA στον Σκορπιό. Θυμίζω πως η Δήμητρα συνδέεται ευθέως με την πολιτική και στην πράξη είναι εξαιρετικά ενεργή στους χάρτες όλων των πολιτικών παγκοσμίως.

Για παράδειγμα ο κ Παπανδρέου εκλέχθηκε πανηγυρικά τον Οκτώβριο του 2009 με τον διελαύνοντα Δία να βρίσκεται στην 17η μοίρα του Υδροχόου σε ακριβές τετράγωνο με την γενέθλια Δήμητρα του. Και σε τετράγωνο με τον γενέθλιο Δία της CIA βεβαίως...

Αντιπαρέρχομαι τα όσα ενδιαφέροντα -και αναπόδεικτα- γράφονται στο διαδίκτυο περί της υποθετικής «μίζας» (2,5 δις ευρώ περίπου) της οικογένειας Παπανδρέου από την «μεσιτεία» του πρωθυπουργού στην μετατροπή των «χύμα» δανείων σε ενυπόθηκα. Σύμφωνα με αυτές τις φήμες ο κ Παπανδρέου αναγορεύεται σε έναν πρώτης τάξεως «οικονομικό δολοφόνο» και ένοχο εσχάτης προδοσίας.

Πιθανότατα όλα αυτά να είναι εντελώς ανυπόστατα, για μένα ωστόσο με βάση την συναστρία CIA-Παπανδρέου υπάρχει θέμα έτσι κι αλλιώς.

Γιατί από αυτήν την σχέση βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα πως είτε υπάρχει συνεργασία, είτε όχι, η CIA στηρίζει τον κ Παπανδρέου και ενδεχομένως βρίσκεται πίσω από όλα αυτά τα «μαγικά» που χαρακτηρίζουν την πολιτική του διαδρομή.